Sy spylje net foar akrobaten,
mei it sicht op hiel wat oars
begjinne sy te klimmen,
hâlde har bêst yn balâns,
gjin boer ûntnimt har dizze kâns.

Lês fierder by Willem Tjerkstra

 … Lês fierder

Als schrijver is het de manier om lezers te interesseren voor je verhaal: een achterflap. Voor de een is het zo geschreven, terwijl het de ander uren kan kosten. Hier verschillende tips voor het schrijven van een achterflap.

Tip 1: Tease je lezers
Vertel de verhaallijn van je verhaal op een manier dat mensen meer willen, tease je lezers. Geef ze een voorproefje van wat ze te wachten staat. Dit kan door middel van een citaat uit je verhaal of een fragment van een spannende scène. Let er wel op dat je niet te veel vertelt en zo het verhaal al verklapt.… Lês fierder

Wer in pear fan dy wurden dy’t yn it Frysk en it Hollânsk foarkomme en oaninoar besibbe binne, mar dy’t elk foar oar in eigen ûntwikkeling trochmakke hawwe en no net mear yn alle opsichten itselde betsjutte.

bedarje en bedaren
Tsjin ien dy’t nochal oerstjoer en drok is sizze we: “Bedarje dy wat” of “Bedarje wat.” Is er kalmer wurden, dan konstatearje we dat er him bedarre hat of dat er bedarre is. Dat kin beide. It past net allinne by it minsklik hâlden en dragen, fan it ôfnimmen yn ferheftigens is ek sprake yn bygelyks “de pinemûle is bedarre”, “de stoarm is bedarre” en “it lawaai is bedarre.”… Lês fierder

It projekt Fier dyn eigen taal mei as tema Taal wie in boppeslach, sjoch: FERSLACH EN PRAATSTIK Feest fan Fier dyn eigen taal 29-11-2025.
It tal ynstjoerings wie oerfloedich: sa’n 250, yn mear as 70 tongslaggen, dêr’t 222 fan yn ’e sammelbondel opnommen binne.
Der is ferlet fan in poadium foar poëzy yn lytse talen, sadwaande hat dit projekt in ferfolch – mei as tema: Frijdom.

Dizze nije ûndernimming is weareldwiid fan aard, dat betsjut dat fersen út alle ‘lytse talen’ yn ’e beneaming komme – de faak lytsachtsjende oantsjutting ‘dialekt’ brûke wy net. ‘Lyts’ is fansels betreklik – sa kin in taal mannich sprekkers ha, mar neat te folle sizzenskip.… Lês fierder

Grien is it kastke
mei in lyts rûn gat,
it berteplak foar mear
as ien, miskien wol sân
mei iepen snaffels
kear op kear.

Lês fierder by Willem Tjerkstra… Lês fierder

Marie Louise en ik tsjantelje fan Ljouwert nei Jelsum, op nei Dekema State. Yn it Ljouwerter bosk behimmelje we ús lunsj, wylst de sinne troch de beammen rûgelet. Yn ’e bûse it nije boekje Obe Postma Kuier, Fereale op it lânskip. By ferskate plakken yn ‘e stinzetún is in gedicht fan Postma útsocht.

Wat de gedichten fan Obe Postma oanbelanget, ik hâld mear fan syn frijere wurk as fan syn gedichten op rym en ritme. Net dat dy min binne, mar rigels as “Wiid oer ‘t lân seach ik in stedsje / Dûken yn ’e fierte op” (út De stêd, bondele yn 1918) krij ik bot jokte, al hoe knap sa’n fers fierder ek ynmekoar stekt.… Lês fierder