Us mem stjoerde ek wol ris in oar om boadskip. Oft dat mei opset sin dien waard, wit ik net, mar… dy oar kaam gauris mei dingen thús dy’t net de bedoeling wiene. Dat, ik wie hast altyd it bokje.
Us mem sei der wol altiten by hokker winkel oft ik wêze moast. Dat wie mei ús heit oars; dy kaam neitiid mei allegearre ditten en datten.
‘Wêr hast west?’ frege er dan bygelyks.
No, dêr en dêrsa.
‘Hoe krigest dat yn ’t hier? Dy lju binn’ fyn!’

Lês fierder by Jaap Slager… Lês fierder

(mei kâlde fingers)

Hy hie online – want dat moast – in ôfspraak makke foar in nij paspoart en in ID kaart. Trije dagen lang krige er doe yn’t foar in ‘herinnering’ yn de mail. Oant sels twa oeren fan te foaren ta.
‘Ik waard der der suver senuwachtich fan,’ sei er tsjin de aardige amtenaresse doe’t er him eksakt op it goede tiidstip by de baly fan de grutte burokratyske katedraal melde.
‘Ja’, sei se mei in sucht, ‘en dan binne der noch minsken dy’t net opdaagjen komme.’

Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder

Ik tref I. in ’n parkeergerazy in Luwt. Welke mâg ik niet sêge, der waar se heel dúdlik over. At ik ok maar wat fertel over hur útterlik of idintiteit, is ’t over. ‘Dan weet ik dij te finen en sil ik dij, hoe spitig ok, ’t leven suur make in de media.’

’t Klinkt waarlik niet as ôfwaaid praat. At d’r een ding is dat I. kin, dan is ‘t hur pâd na de media fine. Se weunt soawat in de krant.

Lês fierder by Stichting Bildts Aigene… Lês fierder

Blauwe hanen van Elmar Kuiper is een merkwaardige, intrigerende heerlijke bundel. Zo, die staat!

Ik heb de bundel al een paar maanden in huis, ben er diverse keren opnieuw in begonnen, en steeds was het of ik een ander boek had opengeslagen. Elmar Kuiper neemt mij telkens mee op een voettocht door de taal, door een wereld van soldaten, door zijn verleden. Ik voel mij als de titel van zijn bundel een blauwe haan. Wat dat precies inhoudt, is mij nog steeds niet helder. Ik vind via Wikipedia dat als je blauw met blauw kruist er een vuilwit kuiken ontstaat. Dat spreekt mij wel aan: vuilwit als kenmerk van zijn gedichten.… Lês fierder

Doe ‘k vandemorgen et voegelvoer uutstri’jde kwam d’r drekt een markloper bi’j. Markloper is et mooie Stellingwarver woord veur Vlaamse gaai. Wat bin dat toch prachtige voegels, mar et bin vanzels ok rovers. De nussies van kleine zangvoegelties bin niet veilig veur heur. Mar ja, feit blift dat de meens de aldergrootste rover is. Van dat wezen op twie bienen het de wereld een enorme schae.

Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder

Oulopen frijdachmiddach bin ik bij un repetisy fan ‘e 10-jarege Talentband weest. De Talentband, oait ontstaan út’e de Conventskoal en toen Conventband noemd, bestaat út learlingen fan’e Piet Bakker en De Sinne. Twee skoalen foar spesiaal onderwies in Sneek. De learlingen oefene foar ut Groat Júbileumkonsert.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

‘Groeten uit’ (m.b.), ‘Bolsward | Marktstraat’ (r.m.), ‘Snel als | de luchtbol, die d’ aarde verlaat, | Is de groet van mijn harte, die tot U gaat!’ (r.û.), ±1910–1911. Fantasykaart, mearkleuredruk, 88×138 mm. Utjûn troch ‘P.v.A.’ yn G. Poststimpel Boalsert 26-04-1911. Ferstjoerd oan Grietje Tijmstra, Amsterdam, troch ‘T.A.’.

Oft ôfstjoerder ‘T.A.’ in frijer wie of in freondinne, wy komme it net te witten. Hy of sy is koart fan stof en skriuwt inkeld yn ôfkoartings. De inisjalen is neat mear oan taheakke as ‘pf’: pour féliciter, proficiat. En ja, in dei neidat de kaart út Boalsert wei ferstjoerd waard nei Amsterdam, hie de ûntfangster yndied wat te fieren: op 27 april 1911 wie Grietje Tijmstra jierdei.… Lês fierder