Hendrik van Veldeke is de eerste dichter van wie we werk kennen en die zich bediende van het Nederlands, het Limburgs om precies te zijn. Bij Veldeke denken we in eerste instantie aan Maastricht, maar ook Sint-Truiden, Tongeren en Kleef bewaren herinneringen aan hem.

Mag ik Hendrik van Veldeke voorstellen? Onze beroemdste middeleeuwse minnezanger werd geboren rond het midden van de twaalfde eeuw in een gebied dat we thans Belgisch Limburg noemen. Zijn geboorteplaats was niet ver van Spalbeke. Met de koster Hessel, van de Servaasbasiliek in Maastricht, onderhield hij later nauwe contacten en gravin Agnes van Loon, die heerste over delen van de Kempen en Haspengouw, was zijn beschermvrouwe.… Lês fierder

Eerst moe’k een blunder ongedaon maeken. In mien dagboekstokkien van 9 november he’k et over et karkien van Oostrum, mar dat moet et karkien van Oostum wezen. Ik wodde daorop attendeerd deur een dagboeklezer. Ik bin een doezerd. Vandemorgen he’k boeken ophaeld bi’j de Stellingwarver Schrieversronte in Berkoop, want ik zal binnenkot op drie marken staon mit boeken. Et zol aorig wezen a’k jim daor dan tegenkomme en een boek an jim verkopen kan.

Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder

Frijdeg, bij Meet me at the Lighthouse op Skiermonnikoog, bin ik skriver Nyk de Vries („ik sis net graach dichter, dêr kinne jo yn de Wâlden net mei oankomme”) wel tien keer teugen ‘t liif lopen.

Fia allerhande dwarsferbanden en deelde kinnissen komme wij de leste jaren wel ‘s op nanders pâd. En hij had onthouwen hoe’t fier jaar leden, in de kroeg op Ouwe-Syl, myn maat Hendrik skalen bitterballen anslepen bleef as ‘n beginnend skriver bijfoeglike naamwoorden. Dat skept ‘n bând.

Lês fierder by Stichting Bildts Aigene… Lês fierder

Wy libje yn in provinsje dêr’t apartheid hearsket. Kulturele apartheid. Frysktalige en Nederlânsktalige skriuwers en dichters libje yn twa wrâlden. En the powers that be dogge der sa’t liket werklik alles oan om dat sa te hâlden.

As der yn ús lytse hoekje fan ‘e wrâld literêre barrens organisearre wurde, giet it steefêst om barrens foar – yn grutte, grutte mearheid – Nederlânsktalige keunstners. Is dy sitewaasje net in streekrjochte oanfluiting foar wat de te uzes oeral en altyd sa riinsk útsutele meartalichheidspretinsjes oanbelanget?

Lês fierder by Abe de Vries… Lês fierder

Foar de kranten ha ik trettjin gedichten skreaun yn de ôfrûne twa jier. Dat is net sa’n soad, soest sizze. Mar ik ha noch 49 oare gedichten skreaun foar oare poadia en gelegenheden. Alve dêrfan binne ferskes wurden, dy komme skylk út as album. Ik ha gjin plannen foar in bondel, mar faaks binne jim wol benijd. Dêrom set ik dy oare gedichten hjirûnder del.

Lês fierder by Sigrid Kingma… Lês fierder

– Wy leine op in kear mei it skip yn Philadelphia. Hoe wie dat ek mar wer…?

Omke klaut him yn it burd, oft er dêr it antwurd fine sil.

– Ik leau dat it foar grut ûnderhâld wie of sokssawat. Hawar, dat kin ek it measte net skele. Wy leine dêr mei it skip en it wie in spultsje fan ôfwachtsjen oant de boel opkalfatere wie. Wy hiene dêr noch net earder west. Dat, sadree’t it lije koe, woene wy efkes yn it waar sjen.

Lês fierder by Jaap Slager… Lês fierder

Foarege week even op stap weest, su nou en dan kan ik dêr enòrm fan geniete om na ut foetballen op frijdachavend even an’e tap te hangen in un nòch redelek brún autentyk kafee in Sneek.

Moaie ferhalen anhoare in onferfalst Snekers dat deur de senior kroechlopers in’e stad gelukkech nòch altyd brúkt wurdt.

De man dy’t mij in monoloochfòrm su’n moaie persoanleke story fertelde genoat al fan syn pensioen, al twee jaar. Bij syn laatste jaardach hadden andere kafégangers naar syn leeftyd fraagd.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder