For a quarter century, Gerry Fialka, an experimental film-maker from Venice, California, has hosted a book club devoted to a single text: James Joyce’s Finnegans Wake, one of the most famously difficult texts in literary history.
Lês en sjoch fierder by The Guardian… Lês fierder
Flústere op in neimiddei
Sinne, hjerstich skraal en skou;
Fruchten falle fan de tûken.
Dizze lange middei lûke
Stiltes gear yn romten blau.
Stjerrenslûd fan stiel wurdt heard,
Snijt in wyt dier ôf de amme.
Rouwe sang fan brune fammen
Is ferwaaid mei fallend blêd.
Lês fierder by oersetter Klaas van der Hoek… Lês fierder
Spesjale ôflevering fan Fers 2 mei in besprek troch Melle van der Heuvel fan de nijste bondel fan Abe de Vries: Bloedprikke.
Lês en sjoch fierder by Cornelis van der Wal… Lês fierder
Tussen de bujjen deur he’k vandemorgen 80 tietelosies op et karkhof plaant. Krek doe ‘k daormit an de gang was, vleug d’r een koppeltien gakkende gaanzen over me henne. Was dat een teken van mien moeder dat ze mooi vun wat a’k an ’t doen was? Of wor ik now te zweverig? Wat zicht et karkhof in Ni’jhooltpae d’r trouwens mal en onverzorgd uut. Dat was vroeger hiel wat beter. Moet dit zo mal? Veerder he’k vandaege verhaelen rippeteerd veur et optreden van morgen in et Buurthuus van Noordwoolde. En vanaovend kommen de kiender mit de lampions an de deure!
Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder
Hwat der bart (10)
Ien fan de earste Fryske boeken dy’t ik kocht
is Hwat der bart fan Piter Boersma
Jim sjogge oan Hwat dat it noch de tiid wie fan de âlde stavering.
Ik haw it boek twa kear lêzen
Lês fierder by Dat fyn ik… Lês fierder
Ik ha in ‘tik’ dy elkenien by him sels ek goed werkenne sil. Bewust as ûnbewust, wy hawwe sûnder it miskien te beseffen, allegearre in tik.
Ik ha ek in frjemde tik wer ik myn libben lang al lest fan ha: it ynterieur, sis mar de ynrjochting fan de wenkeamer, dy moat altyd oars. Der stiet gjin stoel in dei op it selde plak.
Lês fierder by Tiden hawwe tiden… Lês fierder
In dûnsworkshop! Dat hie in goed idee west as ynfolling fan it boekefeest. De lokaasje wie der perfekt foar en dat hie ek in natuerlike oergong nei de muzyk west. Kinst ommers net samar tsjin in groepke skriuwers sizze: en no sille we dûnsje! Skriuwers dûnsje net. Alteast net op kommando. Sels net nei oantrúnjen, bin ik yntiid achter. Ik ha alle oanwêzige manlju en ferskate froulju frege. Wat miste ik Jouke. Etikette by dûnsjen is datst net wegerje meist ast frege wurdst. Dat wit blykber net elkenien.
Lês fierder by Sigrid Kingma… Lês fierder