Ik hebbe et boek Ik ha’t ris hân… van Ype Poortinga lezen. Poortinga wodde in 1910 in Rinsumageest geboren en raekte in 1985 in Liwwadden uut de tied. Hi’j is veural bekend wodden deur zien volksverhaelen. Hi’j kende et negentiende ieuwse volksleven op zien doempien en kon ommeraek vertellen. De verhaelen in dit boek gaon over Jan Hepkes Wouda (1862-1939) van Surhuustervene. In dat dörp staot een staandbeeld van him.
Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder
Wanneer stop je met lezen? Mij is dat zelden duidelijk. Ik lees verschillende boeken naast elkaar, en op een bepaald moment besef ik dat ik naar een zeker boek eigenlijk nooit meer grijp. Dat ik, als ik er nu naar zou grijpen eigenlijk op de eerste pagina zou moeten beginnen, om weer echt te weten waar het over ging. Dat ik daar geen zin in heb, maar dat laatste druk ik weg. Ik houd niet van boeken niet afmaken.
Lês fierder by Marc van Oostendorp op Neerlandistiek… Lês fierder
Yrritearre skriuw ik my wer út foar in LinkedIn-groep dêr’t ik my in minút earder noch entûsjast foar oanmeld hie. In groep foar minsken út de kulturele sektor yn Ljouwert dy’t mear mooglik meitsje wolle. Hartstikke moai fansels.
Mar it earste dat ik sjoch is in ôfbylding makke troch AI, mei as ûnderskrift: “Ik ha AI frege om my en myn wurk yn in plaatsje te fangen en hy sit der net neist.”
Nee fansels sit er der net neist, Truus. Sa is er programmearre.
Lês fierder by Goeie… Lês fierder
Toen de 20-jarige student Ferdinand de Saussure in 1878 de universiteit van Leipzig voor de universiteit van Berlijn verruilde, vroeg één van zijn nieuwe professoren of hij misschien familie was van de beroemde Saussure, die onlangs een baanbrekend boek over het Proto-Indo-Europees had geschreven.
Die beroemde Saussure, dat was de 20-jarige student zelf.
Lês fierder by Neerlandistiek… Lês fierder
De Kahlmann-kramp: Waarom de censuurclown het theater vermoordt Vroeger had je in het theater een heel simpel, doch doeltreffend mechanisme: de ‘uitknop’. Die zat niet op het podium en ook niet in de meterkast van de directeur, maar in de benen van het publiek. Vond je een cabaretier een hork?
Lês fierder by Ben Stegeman op Liwwadders… Lês fierder
In de tuun bluuien hier de sni’jklokkies, krokussen en de eerste tietelozen. Et was vandaege mar liefst 16 graoden. Een heerlike veurjaorsdag in feberwaori. Dat is in wezen hiel onnetuurlik. Dit soort tempereturen kwammen jaoren leden echt niet in feberwaori veur.
Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder
Tussen wat potplantsys ston-y der, keurig in ’t gelid in ’n swart plestiken kratsy. ’n Nakene túnkabouter. Teugen wil en dank, of omdat ‘t ‘n ‘streaker’ is – soa’t Josse opperde – der bin ik nag niet achter. ’t Terras fan de Stadsherberg in Franeker likent ferboud te worren, en de túnfersiersels staan bútten – tydlik opskort – in ’t kratsy te wachten op nije tiden. ’t Waar nag goed koud ôflopene woensdeg, al meende ik in de kouwe ’n fage belofte fan wêrmte te ontwaren. De túnkabouter leken d’r gyn last fan te hewwen.
Lês fierder by Stichting Bildts Aigene… Lês fierder