Kruisen, puntjes en inkepingen op 40.000 jaar oude voorwerpen zijn geen versiering: ze werden gebruikt om informatie mee vast te leggen.
Lang voordat het eerste echte schrift bestond kerfden mensen al tekenreeksen in hun werktuigen en beeldjes. Denk aan herhaalde lijnen, inkepingen, stippen en kruisen. Die tekens zitten op objecten uit het laat-paleolithicum, zo’n 34.000 tot 45.000 jaar oud.
Lês en sjoch fierder by Scientas… Lês fierder
Voor de verandering eens een stukje in het Nederlands en niet in het Fries, want dit is een steunbetuiging aan de Nederlandstalige cabaretier Rogier Kahlmann. Kahlman maakt in zijn shows ‘foute grappen’, waar ik meestal wel om kan lachen.
Lês fierder by Cornelis van der Wal… Lês fierder
In pear wike lang ha ik de doar net út west. De kjeld gûlde om it hûs en al gie de termometer net hiel bot ûnderút, ik koe it bûten net hurdzje of wie it noch sa. In stumper bin ik. Ik helle allinne mar sekken pelletbrokken út it hok foar de kachel, fierder bleau ik yn hûs en wie der mei gjin stok út te krijen. Dat hoegde ek net, ferdivedaasje genôch. De Olympiade, geweldich dat je soks thús foar de waarme kachel op jins deade gemak sjen kin.
Lês fierder by Lomme en Jan Schokker… Lês fierder
Schrijver en illustrator Skelte Braaksma heeft onlangs een nieuw boek uitgebracht. Het is zijn elfde titel, en voor het eerst verschijnt zijn werk als e-book. Daarmee kiest hij voor een andere vorm dan bij zijn eerdere uitgaven. Het verhaal gaat over een klimaatcatastrofe in het jaar 2100.
Lês fierder by RTV Noordoost… Lês fierder
Myrte Marije Veenbaas ferlear har mem yn de hjerst fan 2025, ien moanne nei de diagnoaze kanker. Yn de esseerige “septimber” op dit platfoarm, besiket se op ‘e nij betsjutting te jaan yn tiden fan ferlies.
Yn de sliepeleaze nacht foar de Alternative Alvestêdetocht op de Weissensee prate ik tsjin de frou yn de spegel fan de badkeamer, kaken spand, wyt fan de mislikens, fjoer yn ’e eagen: ‘It giet oan. Sûnder jim mem. En sûnder dyn omke.’
It holp net om better te sliepen. Lykwols waard ik nei in pear oerkes doezeljen wekker, strak fan de enerzjy om de finish te heljen, in grutte dream dêr’t ik jierren foar traind hie.… Lês fierder
‘’Oei.’’ De minsken yn ’e bioskoop binne wer ris lûdroftich. Mei myn freondinne Margriet sit ik by de fertoaning fan de film Wuthering Heights. Fan de earste sekonde ôf hat de film my al hielendal yn ’e besnijing, mar ik haw argewaasje fan de minsken in pear stuollen fierderop. Gelokkich stiet it lûd sterk, en wat foar in lûd! De muzyk bûket, de kleuren en de akteurs spatte fan it skerm. De hiele film knalt.
Lês fierder by Goeie… Lês fierder
Wie veel Nederlands spreekt, maakt tientallen keren per dag zonder er veel bij na te denken een klankje dat niemand die Nederlands schrijft normaliter ooit op papier zet: een kort klikje met de stembanden, vlak voor een klinker aan het begin van een woord, dat je vooral goed hoort als je een woord met een zekere nadruk zegt. De glottisslag, wordt dat klankje wel genoemd, en fonetisch schrijf je het met een ʔ-teken: ʔappel, ʔeiland, ʔeet.
Lês fierder by Neerlandistiek… Lês fierder