’n Kammeraat fan mij het ’n prikbôrd. At de maityd in de lucht hangt maakt hij ‘m leeg. Hij pulkt de punêzys d’r ôf en laat de oogst fan ‘t ôflopene jaar nag ‘s deur de fingers en gedachten gaan. Ansichtkaarten, foto’s, knipsels fan mooie sinnen of foor him opmerklike nijsfaiten, bontsys, kortingskaarten.
Hij bewaart hest niks; hij skat dat hij soa’n 98 procent weggooit. Alles dat d’r hong waar al ‘ophang-wirrig’, en worde nag dierberder omdat hij ‘t soa faak hangen sâg. ‘Maar dan hew ik ‘t faak genog sien.’ ‘n Leeg prikbôrd maakt rúmte foor nije saken. De twee prosint prullaria die’t al bewaard wort komt in ‘n kartonnene doas.… Lês fierder