Toen ik geboaren wurdde, kreech ik gyn gouden brijlepel in ‘e moan, mar ik had tòch un stinkend rike jeugd. Altyd bútendeur speule en geniete.
Op fakaansy gingen se bij oans thús nyt. Hoochút un paar dagen útfanhús naar tante Jo in ‘e Smilde. En út eten gaan? Nee, dat kan ik mij ok nyt heuge.
De toan fan Henk van der Veer
Later, feul later hew ik dy ska wel inhaald. Ging en gaan ik der wel op út en ik bin wel un bitsje un Bourgondiër dy’t ut lieve leven lief het. Ut hoeft nyt altyd op sjyk, want de moaiste herinnerings lêge faak in’e beleving.… Lês fierder