Omda’k et schoneholen van et huus rotwark vien, he’k daor iene veur. Omda’k in de tuun warken rotwark vien, he’k daor een tuunbedrief veur. Omda’k zels de auto wasken rotwark vien, gao ‘k zo now en dan mit dat ding deur de wasstraote bi’j Carcleaning Wolvega van Kees Cornelissen die vroeger bi’j oons langeskwam mit zien SRV-waegen. Dat is now dus ok es weer gebeurd. De auto zicht d’r inienend weer as ni’j uut.

Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder

Wat wy eins wol witte, mar wêr’t wy no op ‘e nij wer efterkamen, is dat artikels dy’t in relaasje hawwe ta froulju op Wikipedia ûndersnije”, seit Mirjam Vellinga fan de Afûk oer it nije projekt WikiWomen dat tiisdei op Ynternasjonale Frouljusdei oankundige waard.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

Ik hebbe vandemorgen een grote hoop brieven en mailties naor de Stellingwarver Schrieversronte in Berkoop brocht. Et bin allemaole reakties van meensken op mien boeken, kollums in de Liwwadder Kraante en dagboekstokkies op mien webstee. Ik hebbe wel es eerder een flut van dat spul naor de Schrieversronte brocht. Et komt daor allegeer in et archief zodat et goed beweerd blift. Bi’j wa’k now hennebrocht hebbe, zatten ok een protte (vaeke hiele ontroerende) reakties op mien autobiografische roman Een brogge van glas.

Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder

‘Oarlòch is dichterbij at je denke! En de sirenes loeie mar en de sirenes loeie mar…’, su eindegde foarge week maandach myn kollum. Ik kan en wil nyt anders dan der un ferfòlch an geve. Want de alarmbellen en sirenes loeie nòch hieltyd in myn kòp, binne nyt tòt bedaren te krijen.

Dat overkwam mij op 18 september 2013 ok, alarmbellen dy’t ougingen en nyt su súnech. Alarmbellen as metafoar, want ut was gewoan un trein dy’t over myn burst denderde, un Blauwe Engel. Om un lang persoanlek ferhaal kòrt te houwen, ik ging met toeters en bellen in un sikenauto naar ut Sint Antonius en later naar ut MCL in Liwwarden foar un swikje omleidings.… Lês fierder

Soms is it goed as je in skoft ergens net komme kinne. Dat klinkt nuver, mar it soarget der foar dat je mei nije eagen sjogge nei wat je earder as ‘normaal’ beskôgen. No’t de corona-maatregels foar it grutste part ôfskaft binne, wie der wer ris tiid en gelegenheid foar in reiske nei Den Haag. De bekerfinale iishockey yn in útferkochte Uithof. Hartstikke moai, mar de reis dêrhinne wie dat net.

Geandewei de rit sakke my de broek ôf. Wy binne der mei syn allen yn slagge om ús Nederlânske lânskip foar in grut part hielendal nei de soademiter te helpen.… Lês fierder

‘k Skriëf regelmatech fersen, ok faak in opdracht. Seit ok wel un bitsje over myn gedrevenheid, dichte het foar mij niks met inspirasy te maken. Ut is gewoan sitten gaan en tikke en f’ral delete. Nee, niks gyn fulpen laat staan un pòtload. Su romantys bin’k nyt. Hoe fermoeider ik bin, hoe beter ut skriëven fan fersen gaat.

Oulopen week hew ik wear un opdracht kregen om un fers te skriëven:
“Ik mail dy even út namme fan de Afûk en Rekreaasjeskip Marrekrite (www.marrekrite.nl). Sy hawwe ús frege oft wy in dichter fine kinne dy’t in gedicht foar in toeristyske ‘informatiezuil’ by Drylts skriuwe wol.… Lês fierder

Goed twaeninheal jier haw ik no wurke oan in wittenskiplike biografy fan Tony Feitsma. Wilens binne wy sa fier, dat de útjefte plend stiet foar septimber. Dat is moai, mar dat wol net sizze dat alles al klear is. Lykwols, it grutte ferhaal leau ik dat ik ferteld haw. Dat wie net altyd maklik, en ik doar ek net te sizzen dat it it folsleine ferhaal is. Tony Feitsma wie in frou mei gâns ferskillende kanten. Dat hat te krijen mei har talinten en har wurkkrêft: it is werklik ûnfoarstelber wat se allegear by de ein hân hat yn har aktive jierren, en hoe lang oft dy duorre hawwe.… Lês fierder