Kollum Nelleke IJssennagger-van der Pluijm: Stuolle wêze

logo.ensafh

In bytsje foar de grap beane wy op in ynternetfeiling op twa stuollen, dêr’t nimmen oars op like te bieden. De stuollen binne net perfoarst moai, binne eins frij grut en ûnhandich, mei stevige poaten en in klaptaffeltsje oan ‘e leuning. Mar de brúnlearen sitten binne wol komfortabel en hawwe in ferhaal. En omdat nimmen oars bea, binne se no fan ús.

Lês fierder by Omrop FryslânLês fierder

‘Binne Mosk’: ik kin wol koarje fan it wurk fan Marlene Dumas

logo.ensafh

Hoe kom ik hjir no op. Dat sit sa. It is dizze wike, fan 24 jannewaris oant en mei 2 febrewaris, ‘Pöezieweek’ en dan komme der yn kranten en op ‘e radio gedichten foarby. Soms tige slagge, soms ûnbegryplik. It Frysk literêr en algemien opinyblêd De Moanne publisearret yn alle nûmers in stikmannich gedichten. It wurdt der de lêste tiid net minder op, mar dêr sit somtiden ek folslein ûnbegryplik gestammer by. Ik haw wolris tocht, wêrom as blêdfolling net in gedicht yn it Sineesk en dan mei dy moaie Sineeske karakters.

No sille jimme tinke dat ik der gjin sprút ferstân fan haw en dêrom sa tekeargean, mar ik haw der ea foar trochleard.… Lês fierder

De fictieve wereld van de hoge middeleeuwen: een plaats doordrenkt van symboliek

logo.ensafh

In de literatuur van de hoge middeleeuwen (ca. 1000-1250) liepen de fictieve en de echte wereld vaak door elkaar heen. Was er een specifieke bedoeling? Geloofden de lezers van die tijd, en zelfs de auteur zelf, dat het mogelijk is? Als voorbeeld van deze teksten noem ik twee werken die van belang zijn voor het Nederlandse taalgebied van de hoge middeleeuwen: Reis van Sint Brandaan en Der naturen bloeme.

Lês en sjoch fierder by NeerlandistiekLês fierder

Blog Johan Veenstra: Snackbar

logo.ensafh

Hopelik was et vandaege veurlopig de laeste snackbardag. Vanaovend zal et gezag ongetwiefeld bekendmaeken dat de hieleboel versoepeld wodt. Dan kun we weer naor een museum of een dieretuun en an et aende van de dag heerlik argens eten in een resteraant. Wat bin ik daor toch an toe! Dat betekent wel dat de dagboekstokkies op zokke daegen eerst laeter op ‘e aovend te lezen binnen. Now is et haost gewoonte dat ze om zes ure aovens henne te lezen binnen, mar dat lokt dan niet meer.

Lês fierder by Johan VeenstraLês fierder