Krombogen over hur rollator sjoelt se na de groate dyk toe. Soa nou en dan soeft d’r ’n auto foorbij. María Martín, feer in de 90, bynt ’n klain bossy blommen fast an de fangrail.

Doe’t se ses jaar waar worde hur mim oppakt deur franquistas, anhangers fan diktator Franco; se worde deur ’t dorp sleept en even derbútten, naakt, ombrocht. Se gooiden hur tegaar met tientallen ânderen in ’n massagrâf. Dat massagrâf lait ônder ’t asfalt der’t nou de auto’s overhine raze. Martín het maar een wîns: dat de bonken fan hur mim opgroeven worre, soadat sij se bij ’t grâf fan hur hait ruste late kin.… Lês fierder

Erhellend und berührend zugleich findet die FAZ den Erlebnisbericht “Nachtschicht in Neukölln” der Polizeioberkommissarin Lana Atakisieva. Beeindruckt liest sie auch Matthias Lohres Roman “Der kühnste Plan seit Menschengedenken” über einen Plan zur Trockenlegung des Mittelmeers. Als Meisterwerk der Geschichtsschreibung rühmt sie zudem Leon Poliakovs “Vom Hass zum Genozid”. Voll des Lobes ist der Dlf für Ronya Othmanns Gedichtband “die verbrechen”. Und der FR wird es richtig ungemütlich bei Sarah Raichs Jugendroman “All that’s left”.

Lês fierder by Perlentaucher… Lês fierder

Earlik? Ik wie froeger ek al wat in apart mantsje. Ja, dat is leau’k wol it goede wurd wat bij mij past”, dat seit kunstskilder Martin Sijbesma. Foarege week was ik bij Martin in Kûbaard en ik waande mij 200 jaar teruch in de tiid. Wat besiëld un man om ut ferleden su te koesteren as Martin dat doët? Dy drang om sichself te bewizen deur syn nyt geringe talenten te etalearen? Wêr komt dat fut.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

Allergys

Ik wie skoalmaster. En as dat al net slim genôch wie, ek noch ris in entûsjast eksimplaar. Dêr waard nammentlik yn de advertinsje om frege. Wat ik de bern ek fan de minister leare moast, altyd die ik dat dus mei in blierens dêr’t it glazuer je fan ’e tosken spatte. Rekkenjend, talend, optimistys oanmoedigjend, sa baande ik my in wei troch myn wurksum libben hinne. Ek de saakvakken joech ik mei fjoer en faasje. Oant yn detail beskreau ik it libben yn Uganda, it prinsipe fan de slûs of de moard op Willem fan Oranje.

Lês fierder by Koos Tiemersma… Lês fierder

Wy binne foar ús wurk yn La Rochelle, mar sjogge as nijsgjirrige reizgers om ús hinne. De havenstêd mei sa’n 70.000 ynwenners leit yn it westen fan Frankryk, oan de Golf fan Biskaje, en is ien en al histoarje. Fan de tolfde iuw al ôf is La Rochelle in wichtige havenstêd troch hannel yn sâlt en wyn. Der binne moaie arkaden en in soad smelle strjitsjes mei typysk Frânsk bepleistere geveltsjes. It sâlt fan de see sit yn de speesje dy’t foar de bou brûkt is, dat kin net oars. De haven is wier in plaatsje.

Lês fierder by It Nijs… Lês fierder

Ik kom 17 novimber op tillefyzje. Fryske tillefyzje dan, mar dat telt ek. Ik sit nammentlik yn de sjuery foar Liet, de ferskeskriuwwedstryd. It is wol in moai útstapke nei in oare keunstfoarm. ”Mar hoe komme se by dy, wat witsto no fan muzyk?” Silst faaks tinke. Dan wurdt it tiid foar in moai ferhaal. It ferhaal fan hoe’t ik yn in fier ferline twa prizen mei Sjong wûn ha, de berneferzje fan Liet.

Lês fierder by Sigrid Kingma… Lês fierder

“Wurkesto juster of wurktesto juster? Bist der hinne gien of giend of gong of gongen?” Het Fries kent al sinds jaar en dag veel variatie in werkwoordsvervoegingen en uit recent onderzoek van Fryske Akademy taalkundige Anne Merkuur (Heerenveen, 1989) blijkt dat er bovendien nogal wat verandert. Maandag 18 oktober promoveert ze aan de Universiteit van Amsterdam – volgens goed Fries gebruik in de Martinikerk te Franeker – op haar proefschrift getiteld Changes in Modern Frisian verbal inflection.

Lês fierder by de RUG… Lês fierder