Poetic Form Fridays are made to share various poetic forms. This week, we look at blank verse, a form invented by the Earl of Surrey.

This week, we’re going to (finally) address an older poetic form: blank verse. It was originally invented by the Earl of Surrey in the 16th century for his translation of Virgil’s The Aeneid. It’s since been used by Christopher Marlowe, William Shakespeare, Robert Frost, and contemporary poets.

Here are the guidelines for the blank verse:

Lês fierder by Writer’s Digest… Lês fierder

Over het vinden van verloren teksten.

Al in de middeleeuwen werden er in ons taalgebied heel wat teksten neergepend. Hoeveel dat er zijn, weet niemand, want in die duizend jaar zijn er enorm veel teksten verloren gegaan. Het is dus gissen naar hoeveel en wat voor teksten dat waren, maar dankzij de ecologie kan computationeel letterkundige Mike Kestemont (UAntwerpen) toch wat meer dan gewoon gokken.

Sjoch fierder by Neerlandistiek… Lês fierder

Juster stie ik wer op ‘e merk. It wie wakker min waar, mar minsken binne der altiten wol en sadwaande krij ik altiten wol reaksjes. Opfallend wie dat in soad minsken tochten dat it Frysk wie, wylst it fansels Kollumerlânsk is. It gedicht is fan Ype Douma.

Lês en sjoch fierder by Geart Tigchelaar… Lês fierder

Dy útdrukking komt my de lêste wiken gauris yn ’t sin as ik op de telefyzje sjoch hoe’t it yn it Haachske om en ta giet. Foar wa’t de útdrukking net bekend foarkomt: ‘Eine as in lús op in tarre presinning’ betsjut dat dingen foar gjin meter opsjitte. Ik sil de útdrukking noch efkes fierder útlizze. In presinning is in soarte fan seildoek dat de skippers eartiids oer de lûken lutsen om it sa binnenyn in bytsje drûch te hâlden. Dy presinning allinne wie net genôch. Troch dat doek te tarjen, rekken de gatsjes ticht en waard it doel fan de skipper om de boel drûch te hâlden wol aardich berikt.… Lês fierder

De kommende moannen sil op dizze side alle sneinen in ferhaaltsje publiseard wurde. Foar by de kofje, sis mar.

Yn ’e regel moat ik tsien kear sjen om fêst te stellen oft in reager echt is, of sa’n eksimplaar datst by de boumerk keapje kinst. Ditkear kostet it minder muoite. Plestik reagers ha net de gewoante en sit yn in sleatswâl ûnder Jorwert mei in farsk fongen rôt yn ’e bek.

Syn ried tenein raast it bistke it út op dat foar elk sa beskiedend momint, op de grins tusken libben en dea, yn de wittenskip dat ûntkomme net mear mooglik is.… Lês fierder

Binnen het uur een teleurstelling en een droom die uitkomt. Zo begint de dag in De Rode Loper. De teleurstelling is groot bij een mevrouw die hoopvol de grote stapel met boekjes van Monument van de maand doorzoekt. Ze heeft nog één exemplaar nodig om haar collectie compleet te maken. Maar helaas zit het boekje over Appelscha er niet tussen. Anders is het met de mevrouw die een bepaald boek over merklappen en borduren wil hebben en er vannacht van gedroomd heeft dat ze het in de Rode Loper zal vinden. Het staat ook nog op de plank hobbyboeken. Ik zit hier om dromen uit te laten komen, zeg ik als ze het boek gaat afrekenen.… Lês fierder

Begjin augustus dit jier kocht ik yn de nijste kringloopwinkel fan ús doarp (wy ha der no fjouwer, leau ik…) in pear boeken, wêrûnder foar trije euro in pikant yllustrearre ferzje fan Tûzen En Ien Nacht en foar minder as in daalder Het Mussolinikanaal fan Antonio Pennacchi, in my ûnbekende skriuwer. Pas twa dagen lyn kaam ik der oan ta om mei dat lêste boek te begjinnen. Ik wie fuortdaliks ferkocht, dit wie net samar in skriuwer. Niis lies ik dat er foar dit boek de wichtichste Italiaanske literêre priis krigen hat, dat er mear as tweintich jier arbeider wie yn in kabelfabryk en dat er earst in fassist wie mar letter in oertsjûge kommunist waard.… Lês fierder