Ta myn grutte blidens binne fane moarn élf einepyken ùt de koer rûgele.
Memein gong foarop al roppend dat se avesearje moatte. Want Bouke, de reade kater fan de buert, hie krekt efkes skoft. No wie it feilich.
Lês fierder by Tiden hawwe tiden… Lês fierder