Ik ha ferline wike wer in heale jûn prate moatten om in pear lju oan it ferstân te bringen dat it net sa is dat elkenien dy’t in oare kleur hat as standert-lykbleek gjin Frysk ferstean of prate kin. Neffens de petearders is dat in godsûnmooglike saak en sy binne sokken teminsten noch nea tsjinkommen. Pas neidat ik sa foar de fûst wei mear as tsien nammen neamde begûn by ien fan de harkers wat te skimerjen dat se yndied wolris sa’n oarskleurige Frysk praten heard hie. Mar echt leauwe diene se my noch net. En no noch net, gok ik.… Lês fierder

Good deeds: the mobile library reaching refugee’s hearts and minds

Amid the boredom and squalor of Greece’s refugee camps, the Echo library van’s books provide comfort and escape.

Lês fierder by The Guardian… Lês fierder

Boekresinsje Sipke fynt in ljipaai / Sipke vindt een kievitsei.
It tredde printeboekje oer Sipke Pipermûs dat yn de Gouden Boekjes-rige útbrocht is.

Lês fierder by Antje Feenstra op Heit & Mem… Lês fierder

DE KOPPEN

Moandeis stie der
mei fette blokletters
KRISIS yn de krante.

Op tiisdei kaam it wurd
DRAMATYSK sterk oan bod.

Woansdei sette mei de term
SKOKKEND in flymskerpe toan.

De tongersdei kopte doe mei
KATASTROFAAL, ek al klonk
it retoarysk suver wat gewoan.

Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder

Dichtfoarmen, dy binne der in boel. Tink oan it acrostichon, de epode, it epigram, de haiku, it sonnet, de ballade, de limerick, it ollebolleke, de villanelle, en gean sa mar fierder. In regelmjittige dichtfoarm (frije fersen hawwe ek in foarm, mar dy is net regelmjittich) jout skriuwer en lêzer hâldfêst, wol Wikipedia hawwe. It is foar de dichter in yn prinsipe muzikaal helpmiddel om assosjative kreativiteit sawol los te meitsjen en op gong te bringen, as it risseltaat yn’ e stringen te hâlden en te strukturearjen; foar de lêzer om it gedicht te ‘leauwen’ en makliker te ûnthâlden (memorabiliteit). En foar guon dichters kin it ek in protest wêze tsjin it anything goes fan leek of beweger.… Lês fierder

Ik bin in fêste lêzer fan It Nijs. Dêr steane eins altyd wol dingen op dy’t ik net misse wol. Ik fyn it ek hiel aardich dat dy ornaris yn geef Frysk steld wurde. Sa kin men sjen hoe’t in taal skreaun wurde moat. Wat my oanbelanget heart dat yn alle gefallen de stavering fan 2015 te wêzen en mei de foarkarsfoarms dy’t dêrby hearre. Mar goed, ik wit dat oaren dêr wolris oars oer tinke. It Nijs en de meiwurkers fan It Nijs besykje tagelyk it taaleigen heech te hâlden. Fan en ta kom ik hiel nijsgjirrige dingen tsjin.

Lês fierder by It Nijs… Lês fierder

Yn alle earlikens, freonen en freondinnen, ha ik ôfrûne wike faker as ien kear tocht dat it spitich is dat de hel net bestiet. Nim it my net kwea ôf.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder