Moai Maaie
Sa moai as de Wâlden yn Maaie,
sa moai is it hast nergens tinkst
faak ast yn dyselde snoarje ergens
oars hinnegien bist yn Maaie.
Lês en sjoch fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder
Moai Maaie
Sa moai as de Wâlden yn Maaie,
sa moai is it hast nergens tinkst
faak ast yn dyselde snoarje ergens
oars hinnegien bist yn Maaie.
Lês en sjoch fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder
Tu es là? Dizze fraach – ‘bisto dêr?’ – stiet sûnt fannacht op de stjerrewacht yn Burgum. It is de earste fan hûndert teksten dy’t de kommende tiid op ferrassende plakken yn Fryslân presintearre wurde.
Wat binne de lytse dingen dy’t dy lokkich meitsje? Stel dy fraach op Facebook en je krije in ferskaat oan antwurden. Foar de ien is it de klyster dy’t moarns betiid sjongt, in oar wurdt bliid fan bûterblommen, in tredden ien fan groetsjende minsken.
Lês en sjoch fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder
Schilderde een gepleisterde buitenmuur, gebroken wit, en wandelde een uurtje in de Zwagermieden, waar boterbloem en zuring momenteel de velden geel een rood kleuren. Ook vloog er vlak voor mijn snufferd nog een roerdomp voorbij, die enkele honderden meters verderop tussen het riet neerstreek. Niet eerder had ik deze soort in dit gebied gezien.
Las een ouder, maar nog steeds relevant stuk van Kristin Prevallet, waarin ze over poëziekritiek onder meer het volgende zegt:
Lês fierder by Ton van ’t Hof… Lês fierder
Vandemiddag he’k even naor Wolvege west op ‘e fiets om nog wat bosschoppen te doen. Ik kreeg ok nog et verzuuk om een gedicht te schrieven. Ik hebbe daor nog gien ja op zegd. Ik zal d’r over naodaenken en ze zullen me maendag nog een keer bellen. En now pak ik aanst de tasse in, want ik bin een dag of wat van de polle.
Ik hebbe de roman De baptisten van Nyk de Vries lezen. Et boek wodde op 3 meie prissenteerd in boekhaandel Burgum. Et is echt een prachtig boek.
Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder
In ’t forige stikky fertelde ik over ’n raisy na Spanje. Tidens die tocht sliepen wij op ferskillende plakken. Een fan die plakken waar ’n kres.
’t Ston dúdlik in de boeking, dat ’t ’n kres waar. Maar wij hadden niet ferwacht dat wij ok echt in ’n kres slape souwen. D’r waar gyn groate tafel, gyn groat bestek en gyn hússy foor groate mînsen. Dat wij satten ôns brochy op te eten an ’n klain tafeltsy met kynderbestek.
Lês fierder by Goeie… Lês fierder
Yn myn taalpraatsje fan ferline wike sitte wat losse eintsjes. Dêr gean ik op troch. It plaatsje dêrby lit inkelde en dûbelde apostroffen sjen. De inkelde (Britsk-Ingelske) wurde yn Nederlân tsjintwurdich it meast brûkt. Se ferkringe aloan mear de dûbelde (Amerikaansk-Ingelske).
Lês fierder by Jan Breimer op Goeie… Lês fierder
Blau bloed hy se perfoast net, de Twizelder skriuwster Simke Kloosterman (1876-1938). Mar in gramke keninklike alluere? Of in ûns, miskien? Noch te beskieden? Eartiids soenen de minsken fan Twizel nei alle gedachten sizze, meitsje der mar gewoan in pûn fan, sa faak ried se, pykfyn oanklaaid, yn ’t koetske troch it doarp. Hoe dan ek, in bordesscène op it statige Jeltingahûs ta Bûtenpost, mei de boargemaster en in oare, heech wurdearre Fryske skriuwster, dat hie Simke grif wol bekoard.
Lês en sjoch fierder by RTVNOF… Lês fierder