It is in moarntiid lykas alle moarntiden. Dat is te sizzen: jo en ik sille mear út ‘e liken wêze as oars. De kombinaasje fan te min sliep, tefolle iten en krekt dat iene glês wat net wêze moatten hie, makket dat ús tastân te ferlykjen is mei in troch in frachtwein platriden hûnedrol. Dy tastân, en de ûnbestimde dagen tusken de krystdagen en âld&nij, soarget derfoar dat in part fan de minskheid mei goede foarnimmens oan in nij jier begjint.
Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder
Taal ferslacht deryn en de planeet sakket
fierder bûten berik. Wrâld, dy’t my fermakke
in ynterstellêr stik – likefolle hoe lûd
it doarp knalt ûnder myn perforearre hûd –
en my lit dit jachtsjend, tsjinakseljend romteskip,
de Legacy, in deadsrochel tusken boppe- en ûnderlip,
Lês fierder by Abe de Vries… Lês fierder
Oeral dêrst west hast is gjin bestimming
mear, want oeral dêrst wiest is it ferline,
wylst oeral dêrst hinne silst de takomst is.
Lês en sjoch fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder
Tankstasjon
Ach, wat is it smoarch!
– dat lytse tankstasjon,
oaljich, mei oalje fersêde
ta in ûntrêstigjende, alhiel
swarte trochskinendheid.
Pas op mei dy lúsjefers!
Lês fierder by oersetter Klaas van der Hoek… Lês fierder
Okkerwyks stie der yn de Ljouwerter krante in artikel oer de Fryske paradoks, dat we lokkich binne mei minder. Lokkich mei minder jild. Lokkich, wylst we it mear as oaren ha moatte fan sosjale foarsjenningen as bystân, Wajongregeling en maatskiplike ûndersteuning. Dat is de útkomst fan tal fan ûndersiken, ûndersiken dy’t ik ornaris op in pypfol ha. Likegoed fyn ik diskear de útkomst wol nijsgjirrich. De minsken om my hinne reagearje op dy paradoks gauris mei typysk Fryske siswizen lykas: Wy ha it bêst genôch, It koe minder en It is my sa wol nei ’t sin. Sok foarsichtich formulearjen giet ús wol goed ôf.… Lês fierder
‘Hjoed Henk Nijp syn twadde moannegedicht fan desimber: ‘It makket net út’. In gedicht oer de jierwiksel. It omsjen nei it jier dat ôfrint, it oereidzjen fan wat west hat, de top-safolle fan fanalles, de listkes… hast elkenien docht it, mar hoefolle sin hat it eins, want diene saken nimme gjin kear, of yn goed Frysk: it bern is der, it moat ret wurde. It fers giet oer de tiid dy’t ferstrykt en net te kearen is, want ‘wy kinne inkeld mar foarút…’’
Lês, sjoch en harkje fierder by RIXT… Lês fierder
Yn desimber dominearren de giele hesjes yn Frankryk en de klimaattop yn Poalen it nijs. Tusken alles troch wienen it de bern dy’t aksjefierden foar feroaring. Geart Tigchelaar skreau dêr sa oan ’e ein fan it jier in gedicht oer.
Lês fierder by RIXT… Lês fierder