Ik heb me lange tijd verbaasd over auteurs of kunstenaars die vinden dat de grote taalmodellen waarop chatbots gebaseerd zijn hun werk ‘stelen’. Zonder dat zij ervoor betaald worden, zeggen ze, maken de bedrijven achter die modellen goede sier met hun werk. Ook onlangs was er weer onrust, toen er een lijst circuleerde van boeken waarvan Meta, het bedrijf achter onder meer Facebook en Google, gebruik had gemaakt.

Lês fierder by Neerlandistiek… Lês fierder

Sa’t alles ús oerkomt op in willekeurige dei, sa dage de Maitiid mei sinnewaarmte oer de Wâlden.

Lês en sjoch fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder

Ik trof Femme bij de Ekoplaza. Sij is ’n kûnstsinnige frou. Femme is alleen en niet de jongste meer.

‘Hoe is ’t?’ froeg ik.

‘No ja, wat sil ik sizze,’ saai se in ’t Frys. Se skatte mij en ging drekt los. ‘Net goed. Poer min. Ik ha fjouwer harsenynfarkten hân. Yn in pear moanne tiid. Ja, dat is hiel dramatysk. Trije lytse, en ien grutte. Doe bin ik mei loeiende sirenes nei it sikehûs brocht. Net bêst.

Lês fierder by Goeie… Lês fierder

Silliman’s Blog, wie kent het nog? Dat fameuze blog over poëzie dat de Amerikaanse dichter Ron Silliman, inmiddels 78, in 2002 begon en nog altijd online te vinden is. De laatste post dateert van januari 2021. Soms grasduin ik er nog in. Sillimans eigenzinnige kijk zet zich regelmatig af tegen de ‘official verse culture’, die door de gevestigde orde in stand wordt gehouden. Ik heb veel van hem opgestoken.

Lês fierder by Ton van ’t Hof… Lês fierder

Yn poesyalbums soe men in soad oarspronk­likens ferwachtsje, dy’t daalk de ûnferfangbere persoanlikheid fan de kontribuant opropt. Orizjinaliteit stipet ommers de funksje fan it poesyalbum as samling memento’s. Mar nee, de ferskes binne ornaris oerskreaun en mei massa­produksje­plaatsjes opgnist. Kontribu­an­ten dy’t sels in ferske of tekening meitsje, binne seldsum. It sjenre poesyalbum wurdt mei karakterisearre troch wat ûntbrekt: eigenheid.

Lês en sjoch fierder by Konsenylje… Lês fierder

As an author, I basically live in the Victorian era. This holds true for both my nonfiction and my fiction work. It’s where I’m happiest, ensconced in all that grit and fog, and deliciously Dickensian atmosphere. This is especially evident in my newest historical novel, Rules for Ruin, which blends real-life Victorian history with a swoony, cat-and-mouse romance between an intrepid heroine out to upend the patriarchy and an enigmatic villain-turned-hero who attempts to check her every move.

Lês fierder by WritersDigest… Lês fierder

Doch in berop op dyn taalrjochten – foarbyldbrieven foar yn ‘e praktyk

Yn Fryslân is it Frysk net allinnich ús memmetaal, mar ek in offisjeel erkende rykstaal. Dochs ûnderfine in protte Friezen noch altyd hinder as sy harren eigen taal brûke wolle yn kontakt mei bygelyks oerheden, skoallen, rjochtbanken of de plysje. Dat is net allinnich ûnrjochtfeardich – it is yn striid mei de wet.

Lês fierder by de Jongfryske Mienskip… Lês fierder