Ik bin in krantlêzer, ha ’k altyd west. Thús liezen we de Leeuwarder Courant (LC), dy’t we fansels gewoan de Ljouwerter neamden. Sa gie dat. Dy krante hearde by ús. Oaren liezen it Deiblêd, dat is it Friesch Dagblad (FD), om’t dy by harren hearde. Us lân wie doe noch ferpyldere. Dat krantlêzen, dat doch ik dus noch altyd. De Ljouwerter falt noch hieltyd by ús op ’e matte. Dat dwaan en litten ha ’k oan dy ferpyldere tiid oerholden. Foar de Varagids jildt eins itselde. Us bern ha dy gewoante net mear oernommen. Dy lêze gjin kranten en gidsen mear.… Lês fierder