Blog Cornelis van der Wal: Suterige Sweltsjes

logo.ensafh

Asing Walthaus skriuwt:

Komende maand verschijnt een Engels overzicht van Friese teksten. ,,Het is ongeveer even dik als ons boek over het Normandisch’’, zegt de uitgever.

Bijna vierhonderd pagina’s telt Swallows and floating horses, een overzicht van in het Fries geschreven teksten vanaf de twaalfde eeuw tot en met nu. De titel komt uit Faderpaard van Tsjêbbe Hettinga („de swellen en / De sweevjende hynders”).

Lastig bij zulke overzichten is dat er gekozen moet worden. De Friese dichter Cornelis van der Wal mopperde op zijn weblog dat zijn werk ontbreekt.

Lês fierder by Cornelis van der WalLês fierder

Blog Henk van der Veer: Anske Smit: Het Hylpers is mijn zieletaal!

logo.ensafh

Hylper Anske Smit uit Sneek is een kleurrijke persoonlijkheid. Met z’n doorgaans wapperende witte haardos is hij nog altijd een kind uit het tijdperk dat bekend staat als de reuring Sixties van de vorige eeuw. Een gesprek met Anske, we kennen elkaar uit de dichtersscene van Sneek voor zover die er is, is nooit saai. Altijd is er wel een bijzonder verhaal of een mooie anekdote die Anske wil delen met z’n gesprekpartner.

Lês fierder by Henk van der VeerLês fierder

Blog Lomme Schokker: Moardskriuwer

logo.ensafh

Gjin ynspiraasje, gjin betrouwen yn eigen feardigens mear, no al skjin syn nocht fan it skriuwen. It is like folle as neat wat er op papier set. De minsken skite op wat er skriuwt, se witte net iens dát er wat skriuwt. Wêrom? Om’t de rest fan de minskheid opsletten sit yn in perfide sportferdwazing en oars fergrieme de lju harren wol oan de rûnombywêzige ferslachjouwing fan saken as it DNA-nijs fan in jonkje en de syktocht nei de mooglike moardner yn in útoarde fan de Vogezen. Nee, it is klear dat ús skriuwer sa gau mooglik de sportmisdiekant op moat, as er wol dat in libbene siel him noch lêst.… Lês fierder

Is Literature Dead?

logo.ensafh

One evening not long ago, my fifteen-year-old son, Noah, told me that literature was dead. We were at the dinner table, discussing The Great Gatsby, which he was reading for a ninth-grade humanities class. Part of the class structure involved annotation, which Noah detested; it kept pulling him out of the story to stop every few lines and make a note, mark a citation, to demonstrate that he’d been paying attention to what he read. “It would be so much easier if they’d let me read it,” he lamented, and listening to him, I couldn’t help but recall my own classroom experiences, the endless scansion of poetry, the sentence diagramming, the excavation of metaphor and form.… Lês fierder