Die FAZ liest bei Cesare Pavese nach, wie wenig selbstgenügsamer Egoismus in Zeiten der Krise trägt. Von Max von Oppenheim lernt sie, wie das Deutsche Reich einst die muslimische Welt gegen die westlichen Demokratien aufhetzte. Fürs Herz empfiehlt sie Michael Hardts und Antonio Negris “Assembly”. Die NZZ greift zu Georges Perec. Und die SZ untersucht mit dem Sammelband “Klang und Semantik”, ob es in der Msuik eine ästhetische Geschlechterspezifik gibt.
Lês fierder by Perlentaucher… Lês fierder
Vandaege he’k bestellings op ’e post daon. De ni’je roman gaot naor Almelo, Balloo en Heiloo. Dat is mooi!
Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder
Wat ik net wist, is dat Waling Dykstra yn de jierren 1883-1884 op útnoeging fan de redaksje in fjirtjintal Nederlânsktalige teksten publisearre hat yn it Algemeen Handelsblad. Yn fjouwer dêrfan jout er (yn 1883) syn oantinkens oan it Winterjounenocht. It giet dêrby om sa likernôch deselde tekst as it trije jier letter yn it Frysk ferskynde, bekende stik ‘Tobek-sjen op ’t oulein paed’ út de bondel Wintergrien (1886), mar der binne opfallende ôfwikingen. Sa te sjen koe Sytse Jan van der Molen dizze tekst net doe’t er oan syn prachtige Winterjounenocht-boek wurke. Ik jou hjir de tekst út it AH, mei yn fet oanjûn de parten dy’t net foarkomme yn de Fryske fersy.… Lês fierder
Hjoed is bekend makke dat de skriuwer en sovjet-dissidint Vladimir Vojnovitsj (85) stoarn is. Hy waard foaral bekend troch syn roman: De merkwurdige wederwarichheden fan soldaat Ivan Tsjonkin. Dizze lytse oersetting hie ik noch op de planke lizzen:
Lês fierder by Lomme Schokker… Lês fierder
Ofrûne sneon wie der wer in gearkomste fan de redaksje fan ensafh, altyd tige noflik, der sneuvelen in stikmannich ynstjoeringen, oaren waarden goedkard. Nei ôfrin fan de gearkomste krigen wy besite fan de Sloveenske dichteresse Kristina Kočan en har freon, de videokeunstner Kristijan Robic. Dat de twa Sloveenske keunstners, dy’t foar Oare Wurden fjouwer wiken yn Fryslân binne, efkes by ensafh delkamen, wie op eigen inisjatyf fan redaksjelid André Looijenga, want foar Kristina wie der troch Oare Wurden hielendal neat organisearre.
Lês fierder by Cornelis van der Wal… Lês fierder
Yn Hierbak is it net oars. De titel hat te krijen mei it feit dat Sjerp troch de organisaasje dy’t er yn it foarige boek sa moai te fiter hie, twongen wurdt as hiermoardner op te treden en ôf te rekkenjen mei trije lytse kriminelen. It is in kwestje fan sy of hy. En ek no wit Sjerp Bak, mei wat help fan it tafal, him derút te rêden. De irony wol dat er, oan ‘e ein fan it ferhaal, fan syn sjef op de redaksje de opdracht krijt om út sykjen hoe’t ien en oar mooglik ynelkoar stekt.
Lês fierder by Sjoerd Bottema op de Moanne… Lês fierder
Ik heb de afgelopen dagen Zelfs een Tibetaan belandt uiteindelijk in zee van Edwin de Groot gelezen (In de Knipscheer, 2018). Het is de vertaling uit het Fries van zijn vierde dichtbundel Sels in Tibetaan belânet op it lêst yn see, die in december 2016 bij Afûk verscheen. Omdat er in het colofon geen gewag van een vertaler wordt gemaakt, vermoed ik dat De Groot zijn bundel zelf omzette.
Lês fierder by Ton van ’t Hof… Lês fierder