It wie wer in heftige wike en dan is it eins it bêste dat jo jo wat katoen hâlde. Namstemear om’t wy noch neiskodzje fan de oplawibus fan de buorlju 500 miljoen jier lyn. Dat moat need gongen wêze, ik bin bang dat wy dêr noait wer oerhinne komme. It is oars wol knap dat se soks allegearre neigean kinne, wy witte net heal wat ús noch te wachtsjen stiet. Foar itselde blike Friezen in krusing te wêzen fan in pre-inuit en in pekingminske dy’t elkoar troffen by it ierdappelsetten yn Peru. Soks kin. Der is ek wol bewiis dat de foarfaars fan Trump de ierdappelkrobbe letter op dat folk ôfstjoerd hat.… Lês fierder

“When you write my epitaph,” Elizabeth Bishop famously told the poet Robert Lowell in 1974, “you must say I was the loneliest person who ever lived.” The sentiment was hardly new for her.

Lês fierder by The New York Review of Books… Lês fierder

Nim de stoarmparaplu mar mei! Of feiliger is faaks in ponsjo, want der stie ek in lyts bliksemke by it waarberjocht fan jûn. Mar wy jouwe dêr neat om, de kuier sil trochgean. Wa’t dochs leaver moarn mei wol yn stee fan hjoed, kin gewoan efkes kontakt opnimme mei wuttelhaven@gmail.com, der is noch plak. Dan wurdt it sa’t it no liket krekt in bytsje better.

Lês fierder by Sigrid Kingma… Lês fierder

Een man uut Ni’jschoot kocht tiedens de Eupen Stal mien ni’je roman Vroeger is veurgoed veurbi’j. Hi’j vreug a’k d’r As andaenken an Boris inschrieven wol.

Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder

‘Dêr waard er oppast tige bêst’

Der stiet in moaie foto fan Waling Dykstra mei Afke Jans de Boer en de bern en oantroude bern derby yn de freonebondel For Waling-om1, dy’t yn 1911 oan de skriuwer en syn frou oanbean waard by gelegenheid fan syn njoggentichste jierdei. De foto is yn 1905 makke by gelegenheid fan de gouden brulloft fan it pear. Yn datselde boekwurkje is ek in stambeam te finen fan Dykstra, ynklusyf de alve bern dy’t Afke en hy op ’e wrâld set hiene. Op de foto stean, bûten de beide jubilarissen sels, mar tsien froulju en tsien manljue.… Lês fierder

Man Booker longlisted author Sophie Mackintosh explains how writing a short story based on Unknown Pleasures led her back to the music that made her want to be an author.

Lês fierder by The Guardian… Lês fierder

‘Mar fertel no ris jím ferhalen op seksgebiet! Wol alle kearen oanhearre wat ik meimeitsje, mar sels ferhelje, ho mar! Kom op, keardels, hjoed foar de dokter mei it wetter! Lomme, do bist de âldste fan it stel. Asto no ris begjinst’. Lea nipt oan har twadde live-happydrink, sa’t se har Campari-tonic neamt. Sels hie se niis hiel wat te sizzen oer in sekere Geart fan Grins, dy’t fan sneon op snein by har yn ’t bêd der neat, mar dan ek hielendal neat fan makke. In âld ferhaal. Underwilens hawwe wy fan de fytsklub de kroech foar ússels en skinkt Jouke noch ris yn.… Lês fierder