Suchtsje en stinne, skriuwe is betiden in drege befalling. De iene kear giet it as ’t slydjaget, de oare kear kin je stinne wat je wolle sûnder resultaat. Soms duorret sa’n befalling dan te lang en moatte der keunstgrepen oan te pas komme om de boel te befoarderjen. It bern moat er no ienkear út, netwier.
Lês fierder by Ypie Haitsma… Lês fierder
Kollumnist tinkt nei oer wa’t ús fijân no eins is yn dizze tiden fan skandalen rûnom feilichheidstsjinsten, Trump en Ruslân.
Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder
De hiele dag staot in et teken van mien ni’je roman. Ik hebbe bestellings verstuurd naor Waddinxvene en Amsterdam.
Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder
Wat no? Ringo en Nijs… Lês fierder
Stadich troch de jierren hinne fart
de Jonge Tryntsje yn de nije tiid
oer smelle ieën en brede widen
troch de simmer op de takomst ta.
Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder
Jo witte pas as er wat bard yn jo libben wat jo oan de minsken om jo hinne hawwe.
As it falt jo fan immen wert jo it krekt fan ferwachten tsjin. Jo betinke fan alles om it foar har as him op te nimmen.
Lês fierder by Tiden hawwe tiden… Lês fierder
Hy woe net fuortdaliks sjen hoe let it wie, doe’t er yn de klamme nacht in twadde kear it bêd út moast. Earst woe er de tiid ynskatte, rekkene mei de fal fan it ljocht, de lûden fan bûten en hoe lang hy tocht dat er sliepen hie. Meastentiids hie hy er wol aardich de roai oer en dat wie dan wer in opstekker tsjin it Mûnster fan Alzheimer. Dy tocht er hieltyd faker te krewearjen ûnder syn deistich fersin en skjin ferjitten. Fiif oere. Hy siet er der in kertierke nêst.
Lês fierder by Lomme Schokker… Lês fierder