Der is op it stuit in diskusje oer it literatuerûnderwiis yn Nederlân. Koartsein binne der twa kampen. It iene kamp wol de klassikers út de Nederlânske literatuer koste wat kost behâlde. Skriuwers as Couperus en Multatuli hawwe neffens harren ús kultuer makke sa’t er no is. It oare kamp fynt dat ûnsin en is foar ôfskaffing fan dy drege pillen.
Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder
Een IM voor dichter Piter Yedema, geknipt en geplakt uit het dagboek/blog van Henk van der Veer de dato 30 januari 2016, deels gekoppeld aan het youtube-kanaal van fotograaf Jeroen van der Kallen en de LC van vandaag.
Lês, sjoch en harkje fierder by Anske Smit… Lês fierder
Obe Postma (1868-1963) was bij uitstek de dichter van het Friese land. Dat verzin ik niet zelf, dat staat op zijn grafsteen. Postma was ook een relatieve laatbloeier, zijn debuutbundel verscheen pas in 1918. Terwijl hij zich sindsdien naar een welhaast mythische status schreef in eigen provincie, bleef hij buiten het Friese taalgebied onbekend, wat grotendeels eigen schuld is, want zelf gekozen voor een verblijf in zijn eigen kleine taalvijver, terwijl hij nota bene in het gedicht ‘Troch it folk hinne’ het Fries tweederangs noemt: ‘it is mei it Frysk wat oars as mei in echte taal’.
Lês fierder by Enno de Witt op Tzum… Lês fierder
Er gaat geen dag voorbij of er komt wel een mailtje van een auteur binnen die trots vermeldt dat hij een boek geschreven. Meestal gaat het boek over een burn-out, waarna de schrijver afreist naar India, waar hij zijn ware aard vindt en ook nog een onverwerkt trauma uit zijn jeugd, dat hij bij terugkomst toch maar gaat verwerken in een communie bij Jubbega. Het boek heet Licht aan de horizon en de auteur meldt trots dat veel van zijn vrienden het boek fantastisch vonden. Je leest een halve pagina uit de meegestuurde pdf en weet meteen: dat iemand kan typen wil niet zeggen dat iemand kan schrijven.… Lês fierder
Geiten. Al sûnt ik in lyts jonkje wie, ha ik geiten. Skiep fyn ik folle minder aardich as se âlder binne, geiten wurde allinnich mar leuker. Op de buorkerij yn Oranjewâld hienen we altyd in stik as wat wite Saanergeiten.
Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder
Sestina
Septimberrein falt op it hûs.
Yn de keuken sit de âlde beppe
te skimerjen mei it bern
nêst it Lytse Wûnder Fornús,
sy lêst de mopkes foar út it almenak,
laket, praat, ferstoppet sa har triennen.
Lês fierder by oersetter Klaas van der Hoek… Lês fierder
‘Maar wat geweest is is iets anders dan wat niet geweest is’, lees ik bij Obe Postma. Postma (1868-1963) is een van de grootste Friese dichters, maar voor mij ook een van de grootste dichters van Nederland. Nu het 150 jaar geleden is dat hij werd geboren, wordt hij op allerlei manieren geëerd. Zo is er begin april een drietalige bloemlezing van hem verschenen: Selected Poems. Een keuze uit zijn gedichten in het Fries, in het Engels van Anthony Paul en in het Nederlands van Jabik Veenbaas. ʻBut was has been is not like that which has not beenʼ, in het Fries: ʻMar wat west hat is wat oars as wat net west hatʼ.… Lês fierder