In de Friesche Naamlijst van Johan Winkler (1898) lees ik dat de uitgang sma betekent: ‘zoon, afstammeling of horige’ van. De strekking van Brandsma zou dan zijn: Brands zoon, de zoon van de man die Brand (of Brant) heette. Brand zou dan weer een verbastering van het aloude Brandrik kunnen zijn.
Lês fierder by Ton van ’t Hof… Lês fierder
Ga leuke dingen doen
Swarte Pyt?
Swarte Pyt. Tsja.
Yn febrewaris fan it jier 2002 waard ús jongste dochter berne. Dat wie prachtich fansels. Mar, minder moai wie, dat ik dat meimakke ha wylst ik krekt in pear wiken thús siet. Net omdat ik wurkleas wie, mar omdat ik mei in fikse burnout te krijen hie. Op sa’n stuit wurde saken dy’t de wrâld dwaande hâlde allegearre in stik minder wichtich. Je fiele je om koart te kriemen gewoan waardeloas. Lilk, frustrearre, it sliepen wol net as amper, je binne koart foar de kop en gau yrritearre tsjin de minsken yn jo omjouwing.… Lês fierder
It is op ’t heden wakker yn it nijs, de kleau tusken ‘de provinsje’ en ‘de rânestêd’. Dy analizes moatte jo it fansels mei iens wêze, oars reitsje jo by de Friezen út de graasje. Het zij zo.
Sjoch, dy Friezen kinne wol wakker apen en bearen sjen, mar it binne wol dy Friezen dy’t te uzes dyselde kleau oanbidde as hong harren libben der fan ôf. En dat docht it ek want as dy Friezen harren net deljouwe ûnder de wetten fan in pear heale gekken dan hoege se der net op te rekkenjen dat se de oerstek nei dy aperots meitsje kinne om dêr fuorre te wurden en yn de takomst net útstaat.… Lês fierder
‘Ik heb het Fries geleerd toen ik leraar was in Buitenpost. Maar daarvoor zat ik eens bij een vergadering waar Fries gepraat werd. Halverwege moest ik zeggen dat ik het niet verstond. Ik voelde ik me opgelaten en dom, maar eigenlijk vond ik het schofterig, want zij wisten dat ik hen niet verstond. Ik snap dat mensen denken: we zijn hier in Fryslân dus wij praten Fries. Maar ik begrijp niet dat je je ten opzichte van een ander zo gedraagt. Ik vind ook dat Omrop Fryslân blijkbaar alleen mensen tot zijn doelgroep rekent die Fries verstaan, terwijl de provincie uit veel meer mensen bestaat.… Lês fierder
Een beetje flauw zou je van de gedichten in de nieuwe dichtbundel van Abe de Vries kunnen zeggen dat ze in de klei geworteld zijn. Maar beter nog zou je – vrij naar Jacques Perk – kunnen spreken van gebeeldhouwde gedichten, want het zijn stuk voor stuk zorgvuldig opgebouwde gedichten die staan als een huis en klinken als een klok.
Lês fierder by besprekker Jelle van der Meulen… Lês fierder
Ik bin – dat wol sizze, ik wie – in ferneamde Ljouwerter. Myn namme is Robyn Jansma en ik bin berne yn dizze stêd fan speknekken.
De earste aksje dy’t ik yn myn libben ûndernaam wie it mei beide hannen fêstpakken fan ’e noas. Doe’t ús mem dat seach neamde se my in sjeny. Us heit skriemde fan wille en kocht foar my by Van der Velde in boek oer Noaskunde. Dy hie ik hielendal bestudearre noch foar’t ik út de ruften wie.
Lês fierder by Lomme Schokker… Lês fierder
Wat foar rol spilet poëzij yn it deistich libben? Yn de searje Fersefilla fertelle ynwenners fan Fryslân oer gedichten dy’t har nei oan it hert lizze.
Diel 18: Tite Keurentjes-Pietersma (1966)), boerinne en âld-beukerliedster út Rutten, fertelt oer it fers ‘Hûs fan stilte’ fan Tjits Peanstra (1924-2014).
Lês en sjoch fierder by Finster op Fryslân… Lês fierder