Dizze wike stie der in prachtich artikel yn de Volkskrant oer autoriden leare yn België. Doe’t ik it lies, krige ik in deja vu, want sa as de Belgen it dogge, sa ha ik it ek leard. En foar de jittikmigers mei it wetboek yn de hân en oare polityk korrekte seurkonten sil ik der daliks mar oan taheakje: Ik ha yn 30 jier gjin inkelde oanriding hân, myn no claim is maksimaal en ik ha nea in bekeuring krigen foar roekeleas riden. Wol foar te hurd riden, mar dat sil jim grif ek wolris oerkaam wêze.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

Earlier this summer, in place of our usual staff picks, we asked five contributors from our Summer issue to write about what they’d been reading. This week, we’ve asked five more.

Lês fierder by The Paris Review… Lês fierder

“Niets is wat het lijkt, en de op het eerste gezicht naïeve eindrijmen behoren tot Vromans taalspelregels: ze leiden de dichter en de wakkere lezer naar onverwachte inzichten, ze structureren het spreken van de man die afscheid neemt, zoals ze dat zijn hele leven hebben gedaan, ook in de tijd dat het afscheid nog ver af was.” stelt Meander aan het einde van een bespreking van Die Vleugels II, de laatste bundel van Leo Vroman.

Lês fierder by Ooteoote… Lês fierder

Nei in moane lis ik wer op ‘e dei-behanneling fan `t sikehûs. De earste ynjeksje hat neat holpen.

“Dan mar de twadde.” seit de spesjelist; “We sille it dizze kear goed oanpakke.”

“Wat bedoele jo dermei?” sis ik eangstich. Ik ha in gloedige hekel oan pine. It is mear it ongewisse tink ik.

Lês fierder by Tiden hawwe tiden… Lês fierder

Is it in toer? Breed en steech stiket it heimsinnige bouwurk fan gewicht as in strâne skip de hichte yn. It mêsthege, lompe oerskot fan stien en beton stiet ferskûle yn it tichte grien. In wâld dat waakst en sûnder talis de wrâld berint. De fersmiten slompe jout gjin krimp, it is in metafoar. It robúste foarkommen in symboal: de púnheap fan in tiid.

Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder

It remains one of the most widely banned books in history, shocking readers with its ‘pornographic’ content centuries before Lady Chatterley’s Lover.

Nearly 270 years on, it seems that modern day students are proving equally squeamish, as Fanny Hill, the first ever erotic novel written in English, has been dropped from the University of London curriculum for fear of offending students.

Fanny Hill, or Memoirs of a Woman of Pleasure, was first published in 1748. Written while the author was in debtors prison in London, it’s the story of an ageing courtesan who looks back with “stark naked truth” on her scandalous life.… Lês fierder

Jelle Post hie, doe’t er goed tsien jier ferlyn klear wie mei syn oplieding foarmjouwing en kommunikaasje oan Akademy Minerva, in tal brieven de doar útdien om opdrachten binnen te heljen. Ien dêrfan kaam by it Frysk literêr tydskrift Hjir telâne. Dat seach der net út, wie er fan miening, hy soe it better ha wolle. Foar it blêd – no Ensafh – makket er noch altyd it omslach. Dêrby is er folslein frij.

Lês fierder by de Moanne… Lês fierder