“Mem, it stjonkt hjir.” seit er en smyt syn jas op `e kapstok.

“Wer stjonkt it dan nei?” freegje ik op misledigjende toan.

“Nei âlde minsken.” seit er.

“En wat foar rook is dat dan?” freegje ik.

“Muf. As wie der yn dagen gjin mins west.”

Lês fierder by Tiden hawwe tiden… Lês fierder

De uitspraak ‘it hie wat better kind’ is afkomstig van Koen Eekma, de directeur van de Afûk, de instelling die als doel heeft het bevorderen (of het in stand houden) van het gebruik van de Friese taal. Eekma bezigde deze woorden deze week toen hij bemerkte dat zijn instelling aan de Boterhoek in Leeuwarden onbereikbaar was geworden omdat daar plots een festival met bijbehorende horeca voor de deur stond. Met zijn uitspraak doelde hij op het feit dat deze informatie over het festivalterrein hem niet van te voren had bereikt.

Lês fierder by Andries Veldman op Liwwadders… Lês fierder

Eigenlijk heb ik een hekel aan lijstjes met “de tien beste…”, maar nu ik heb geschreven dat “Enige Werken der Wet” behoort tot de tien voor ons belangrijkste teksten uit de Oudheid, moet ik de andere negen ook noemen. Uiteraard is de selectie persoonlijk, maar ik heb wel degelijk een criterium: de tien genoemde teksten moeten representatief zijn voor een aspect van de oude wereld dat invloed heeft op onze eigen wereld.

Lês fierder by Jona Lendering… Lês fierder

Drie Nederlandse toeristen klampen me aan. Ik loop op het strand van Aarhus, de tweede stad van Denemarken. Aarhus is dit jaar Culturele Hoofdstad van Europa. Een mooie reden om hier eens een kijkje te nemen. Dit evenement kost 57 miljoen. In een folder wordt een vier kilometer lange route van beeldende kunst aangekondigd. De Nederlandse toeristen willen weten of ik wellicht weet waar die beelden staan. Volgens het boekje staan ze op dit strand, maar er is hier geen beeld te bekennen. De toeristen druipen teleurgesteld af.

Het is een veeg teken wat de titel ‘Culturele Hoofdstad van Europa’ inhoudt.… Lês fierder

It is safier. Nei in jier lang alle dagen blogd te hawwen is de ein kommen. It foel net altyd ta, mar meastentiids wie it in wolkome ôfsluting fan de dei. Alles byinoar ha ik in soad wille belibbe oan it skriuwen, en ik bin it platform in bytsje as in deiboek begûn te brûken. Ik ha in soad fan mysels sjenlitten en hooplik ha jim mei nocht lêzen.

Lês fierder by Sigrid Kingma… Lês fierder

▪ erkende dichter foar de Dichter fan Fryslânfunksje: nee!
▪ Gysbert Japicxpriis as eare foar poëtyske kwaliteit: nee!
▪ stypjen fan dichtkeunst op ’e kulturele haadstêd: nee!

[“M]ar wy moatte de wierheid kenne, dat wy gjin poëzij talitte kinne yn ús stêd útsein hymnen oan ’e goaden en earbetoanen oan goede lju. Want as jo tastimming ferliene oan de huningswiete muze yn lyryk of epyk sille wille en pine de masters fan ús stêd wêze ynstee fan ’e wet en fan wat himsels út en troch bewiisd hawwe sil troch de algemiene rede as it bêste.”
“Hielendal wier,” sei er.

Lês fierder by Friduwih Riemersma… Lês fierder

Guon fan de harkers sille miskien myn lêste roman De Nova Scotia Staazje wol lêzen ha. Yn dat boek beskriuw ik ûnder oare in besite oan in eartiids ferneamde kroech The Misty Moon Cabaret yn Halifax, de haadstêd fan de Kanadeeske provinsje Nova Scotia. Myn grutte leafde foar de Amerikaanske band Heart is dêr foar in grut part ûntstien. In band dy’t yn it begjin fan de jierren santich foarme waard yn Seattle en Vancouver, letter de briedplakken foar de grunge fan Nirvana en Soundgarden.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder