Kollum Ferdinand de Jong: Briedmasine foar de Kening fan de Greide

logo.ensafh

Ha jim ek sa genoaten fan de pear winterske dagen ôfrûne wike? Ik bin der wis fan dat op dizze kollum wer de gebrûklike reaksjes komme sille fan minsken dy’t in hekel oan winter ha. Der binne net folle ûnderwerpen dy’t sa tankber binne om diskusjes los te meitsjen as it winterske waar fan dizze wike. By myn kunde sitte in pear dy’t my standert omseame mei anty-winterske opmerkings, dêrom sis ik op de langste dei yn juny altyd al dat we de goede kant wer op gean. Gewoan om de negative reaksjes dy’t sa’n opmerking opsmyt.

Lês fierder by Omrop FryslânLês fierder

Eric Hoekstra bij Kuzu in De Ossekop

logo.ensafh

Uitgeput en verzadigd laat ik mijn denkbeeldige vriendin thuis achter. Ik noem haar Swaantje, niet Sylvaantje. Wat een integratie nadat we in elkaar geïmmigreerd waren! Make love, not war.

“Doe de groeten aan Kuzu”, roept de denkbeeldige me na. Want de thema’s zullen vanavond wel immigratie en integratie zijn.

Tunahan Kuzu is namelijk te gast in café “De Ossekop”. Het zoude niet geheel haram zijn geweest om hem naar Café “De Varkenskop” te laten komen.

Zodoende marcheer ik nu met mijn gebronsde sportschoolbody door het miezerige Leeuwarden. In de verte hoor ik wolvengehuil. Zeker grijze wolven, denk ik, en lach tegen mijn spiegelbeeld in het glas van Bakker Bart.… Lês fierder

Blog Wobbe Atsma: sop

logo.ensafh

Keunst is mear as in blik tomatesop, ek mear as de 32 ferskillende smaken dy’t Warhol noch mei de hân op it doek skildere hat. Sopsoarten dêr’tst net iens fan wist dat se bestienen. Keunst is mear as sop dêrst net fan witst hoe’t it smakket, omdatst it noch noait earder preaun hast, grif omdatst it net priuwe woest of priuwe doardest. It falt ek net ta. Der binne guon dy krije it noait troch de strôte.

Lês fierder by Wobbe AtsmaLês fierder

Jean-Marie Gleize: een andere poëzie uitvinden

logo.ensafh

Jean-Marie Gleize (Parijs, 1949) ziet zijn poëtische methode als een voortzetting van de historische avant-gardes van de jaren 1960-1970. Sinds 1987 wijdt hij zich aan een project dat de ‘versimpeling’ van de poëzie op het oog heeft. Hij onderzoekt nieuwe analytische concepten zoals de ‘naaktheid’ en de ‘letterlijkheid’ van het gedicht. Gleize wil een ‘realistische’ poëzie schrijven maar beseft meteen dat een zuiver objectief resultaat onmogelijk is. In zijn methode is er plaats voor fragmentair schrijven (‘sporen’), voor verschillende mechanismen (‘dispositifs’) waarin aantekeningen een plaats krijgen, evenals heterogene teksten, intertekstualiteit (citaten) en verwijzingen naar foto (vooral polaroid) en film (en video).… Lês fierder