In het groene zuidoosten van Friesland is het al eeuwen een bescheiden stroom die enige afstand vrij keurig het Fries van het Nedersaksisch scheidt. Zijn naam laat dit ook mooi zien, want aan de ene kant heet hij de Tsjonger en aan de andere kant de Kuunder.
Lês fierder by Taaldacht… Lês fierder
Datst dêr dan sitst te bekommen yn de sichtline fan de toer, mei skroei yn ‘e longen en kerbintige skonken fan de krapoan tûzen stappen op en del, oer de stiennen treppen fan dy âlde Dom.
It wie in drege toer.
Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder
“Hoop” is it ding mei fearren –
Dat delstrykt yn de siel –
It sjongt it wyske sûnder tekst –
Falt noait foar altyd – stil –
Lês fierder by oersetter Klaas van der Hoek… Lês fierder
“Set dat der mar net yn”
Meastentiids krij ik dizze net te missen wink. Fan ‘e wike joech ik ‘m sels. In petear mei de doarpskrante doe’t ik myn entûsjasme net langer foar my hâlde koe. It wurk wêr’t ik my no al dagen efterinoar mei dwaande hâld liet him net langer fuortstopje. Sels fyn ik it te leuk en ek de rest yn ‘e hûs krijt der in glimk fan om ‘e mûle. Mar set dat der mar net yn, sei ik. It moat earst allegear noch mar. It kin samar binnen trije wike yn de container lizze.
Lês fierder by Janneke de Boer… Lês fierder
“Do moast dy oanpasse.” sei myn skoanheit doe destiids.
Doe ik trouwde kaam ik yn in oar miljieu terjochte. Ik moast my oanpasse mar wat dat ynhâld hie ik gjin idee fan.
Ik woe it eltsenien nei it sin meitsje. Ik wist ommers neat, tocht ik.
Lês fierder by Tiden hawwe tiden
Yra van Dijk, hoogleraar Nederlandse letterkunde aan de Universiteit Leiden, is het zat om tegen een zaal vol achterkanten van laptopschermen aan te kijken.
Lês fierder by TPO… Lês fierder
Mit Ulrich Rasche als Regisseur wird aus Schillers “Räubern” am Münchner Residenztheater ein finsteres Spektakel. Mit Sprechchören, monumentalen Bildern und toller Musik ist es erschöpfend und überwältigend zugleich.
Lês fierder by der Spiegel… Lês fierder