Okkerdeis wie it safier, der moast in oare auto komme. Op ien of oare manier skyt men dêr altyd wat tsjinoan. Oan de iene kant hat dat meastal in finansjele reden, oan de oare kant hat men der yn de rin fan de jierren doch in soarte fan bân mei opboud. It is de auto dy’t jin nei feesten bringt, nei optredens en diplomaútrikkings fan de bern, dy’t jin fan de bûtenweareld ôfskermet as men yn in ûnferwachte oanfal fan passy even op in parkearplak ferdwine moat. Mar it is ek de auto dy’t jin nei sikehuzen bringt, nei begraffenissen en kremaasjes.… Lês fierder

Ik haw der lang oer twifele oft ik dit blochke wol pleatse soe. Dan krije jo wer dat geëamel fan dy Knilles fielt him miskend. No, dat falt wol wat ta, mar ik wurd wol tsjinwurke, benammen troch de lju fan Tresoar.

Lês fierder by Cornelis van der Wal… Lês fierder

Sander hat fansels ek justjes fierder sjoen. Sa seach er in provinsjale oerheid dy’t him in nije stavering troch de strôt drukke liet mar dêr gjin konsekwinsjes oan ferbine woe. Sadwaande wit Sander no dat skoallen mei ferâldere lesmateriaal sit en skriuwers fan iisklups sûnder wurdboeken dy’t se oars noch wolris brûke woene om in iisleaze winter wat knap te ferslaan. Sander wit fansels ek wol dat it net sa is dat lykas de Bûterhoeke en omkriten hotemetoten úthâlde dat elk allegeduerigen efter de kompjûter sit en dat it alhielendal net sa is dat oft se al efter sitte se der ek wat mei kinne.… Lês fierder

“Never saw him write even the shortest note standing up,” Proust’s housekeeper Celeste Albaret wrote. Proust, it seems, spent the better part of his day—and the last three years of his life—in his spartan, cork-lined bedroom. He wrote, according to his biographer Diana Fuss, “from a semi-recumbent position, suspended midway between the realms of sleeping and waking using his knees as a desk.”

Lês fierder by The Paris Review… Lês fierder

By de buorlju is it gers altyd griener. Wurdt der sein. Ik hoech net oer de hage te sjen, ek sûnder dat ik it gersfjild fan de buorman sjoen haw wit ik wol dat it griene guod om myn hûs hinne de namme ‘gers’ net ferstjinnet. Foar it grutste part is it moas. Der is jierrenlang neat oan dien. Mar meikoarten wurdt alles troch in hovenier ûnder hannen nommen en tusken wat der fan oerbliuwt wurdt nij gers ynsiedde.

Lês fierder by Kitty Madison… Lês fierder

Welche Gedichtbände sind besonders bemerkenswert, interessant, überraschend? Kritiker, Lyriker und Vertreter literarischer Institutionen empfehlen zwölf deutschsprachige und zwölf ins Deutsche übersetzte Gedichtbände – ausgewählt aus den Neuerscheinungen von Anfang 2015 bis März 2016.

Lês fierder by Lyrikline… Lês fierder

Ik fiel my gammel en fielde my fannemiddei noch goed. Ik bin noch te boadskipjen west en fan alles dûbeld ynslein.

Lês fierder by Tiden hawwe tiden… Lês fierder