Blog Tsead Bruinja: Nieuw grondgebied

logo.ensafh

Terwijl afgelopen maandag de wereld rouwde om David Bowie en er eindelijk eten werd gebracht naar de belegerde Syrische stad Madaya, probeerde ik uit te vogelen of Friesland misschien groter was dan ik tot dan toe had gedacht. Aanleiding voor mijn zoektocht was een bezoek van Henrike Olasolo, een Amsterdamse Bask die samen met zijn vrouw Cristina Richarte de uitgeverij Zirimiri Press bestiert en sinds 2009 romans en gedichtenbundels uitgeeft die oorspronkelijk in minderheidstalen zijn geschreven.

Lês fierder by Tsead BruinjaLês fierder

Blog Eeltsje Hettinga: Audio J.J. Slauerhoff – Lêzing Europeeske poëzy – ‘Oan myn erfgenamt’

logo.ensafh

By de lêzing fan Ernst Bruinsma oer de Europeeske poëzy, justermiddei yn Ljouwert, kaam ek Slauerhoff op it aljemint. Fan dizze dichter koe ik it nei it Frysk oersette gedicht ‘Tot mijn erfgenaam’ út de bondel Serenade fan J.J. Slauerhoff foar it gehoar bringe, in tekst dy’t ûnder mear in pleit docht foar it begjinsel fan frijheid, ûnôfhinklikheid en it jin net binen.

Lês en harkje fierder by Eeltsje HettingaLês fierder

Wypkje Hettinga: Ik lijk steeds meer op jou

logo.ensafh

Ik ben niet de enige die vaak aan hem denkt. Mensen praten graag over mijn vader. Ze vertellen me dat ze hem missen, en alle avonturen die ze met hem hebben beleefd. Een geweldige man, dat was het ongetwijfeld, maar voor mij was het gewoon mijn bazige vader en ik mis niet zijn gevoel voor taal of zijn humor, ik mis de ruzie die we hadden om de afwas, en hoe hij zeurend volhield dat ik me niet warm genoeg aankleedde.

Lês fierder by Wypkje HettingaLês fierder

Blog Coen Peppelenbos: Clichés

logo.ensafh

Interessanter dan de stijlclichés zijn de verhaalclichés. Recensent Bas Maliepaard was een tijd geleden op zoek naar het verhaalcliché in kinderboeken: ‘het krakende-trap-cliché: kind sluipt stiekem trap op/af en slaat de krakende trede over’. Ik probeer een lijst aan te leggen van honden die in de verte blaffen. Ik vroeg op Facebook of mensen nog clichés wisten en binnen de kortste keren ontstond er een enorme lijst. Zo gaan volgens recensente Cilla Geursten mannen op motors in thrillers bijna altijd dood. Docent Henk Wolf ziet de wendingen in het verhaal aankomen als het weer beschreven wordt met ‘donderslagen in de verte, plotselinge zonnestralen’.… Lês fierder

Petear Hedwig Terpstra mei Mindert Wynstra

logo.ensafh
Mindert Wijnstra waard op âldsjiersdei 1945 berne yn Lippenhuzen. Hy die de kweekskoalle en waard haad fan de legere skoalle yn Warns. Doe’t Wijnstra bekendheid krige as skriuwer en ferhaleferteller, begûn er him dêr mear op te rjochtsjen en luts er him foar in part werom út it ûnderwiis. Wijnstra hat ûnder oare in protte berneboeken skreaun. Hy hat besteande folksferhalen sammele yn it boek ‘It kweade wiif fan Hylpen’ (1997). Yn it nominearre boek ‘De seefrou’ (2014) hat er him talein op it sels skriuwen fan fabels en folksferhalen. Hoe hat him dat foldien?
Mindert: ‘It wie de opdracht dy’t ik mysels oplein hie om ferhalen te skriuwen mei de tematyk fan de folksferhalen, dy’t my as ferhaleferteller wol bekend wie, dus spoekerij, de duvel, de dea as persoan en it bygeloof.
Lês fierder