t is wer berneboekewiketiid. Fansels hie ik graach op sjou gien by skoallen lâns om foar te lêzen en te fertellen. It leafst út It Ferbeane Boek om’t dat in echt boek is om yn in boekewike te lêzen. Of yn fakânsjes, of… No ja, wannear net? It is spannend, it is fantastysk, grappich en wolst trochlêze oant it út is. Mar nei skoallen ta gean sit der noch net yn, myn enerzjy sit yn trenen, kuierjen, fytsen (as it net te hurd waait) en skriuwen. Want ja, der komt wer in boek oan, mar net yn it Frysk. Dat stiet letter yn ‘e plenning.… Lês fierder

Alle dagen weroan, sneins útsûndere, falt moarns ier en betiid de Ljouwerter Krante op ’e matte. Somtiden wurde we der wekker fan. Lêzen komme we net folle earder oan ta as om kofjetiid hinne. No ja, dan blêdzje we der trochhinne. De kranten troch de wike ha sa’n 40 a 48 siden, freeds en sneons giet it om 80 en 88 siden. Dy ha jo net samar lêzen. As ik optel hoefolle bledsiden krante oft we yn ien wike krije, dan kom ik gau op sa’n 350 siden, dêr’t sa’n 60 advertinsjesiden fan binne, Gean der mar oanstean. En oft dat net genôch is, sit dêr sûnt koart noch in tydskrift foar yn it wykein by: Meer, hjit dat.… Lês fierder

De walrus is wer ôfreizge. It moat in skrander bist wêze. Hy sil sjoen hawwe dat er yn in lân bedarre wie dêr’t se tonnen en tonnen spandearre hiene oan útlânske keunst wylst se de eigen keunstners net stean sjen woene. En út klearebare geastlike earmoed no oergien binne op healsliten objekten fan bûtenlanners.

In lân ek dêr’t (semy-)oerheidsmeiwurkers de rykstalen net hoege te behearskjen. Sa’n lân wie de walrus noch net earder tsjinkommen en ik tink earlik sein dat him dat op xyn fierdere reis ek net nochris oerkomme sil.

Lês fierder by Daam de Vries… Lês fierder

Noait privé, altyd persoanlek. Dat is myn adagium bij alles wat ik op social media deel. Soms is dat balanseare op un koart, as un trapezewerker. Niks mis met, fòlgens mij. Skriëve over un manneweekend, is der su’n eentsje.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

Sirkulêr

De tiid falt rimpen
op de delgeande dyk
kinst de ribben lêze.

Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder

Fragmintaasjeko

Ynienen sjoch ik har lizzen: in ko. Skamteleas leit se yn ’e berm, kroandea. By boer Tykstra falt der, lykas by al syn kollega’s, geregeldwei in koke om.

No wenje wy yn Nederlân, dat ek de soarch foar de ferstoarne bisten is optimalisearre oant op in begrutlik nivo. De lêste tiid hat de effinsjensy taslein by de kadaverhannel. Achter in buro wei hat in nust managers ornearre dat deade bisten tenei net mear fan it hiem ophelle wurde, mar by de wei lizze moatte sadat de sjauffeurs net mear oeren besteld binne mei it manûvrearjen tusken popels, homeiepeallen en pikehokken.… Lês fierder

Poetic Form Fridays are made to share various poetic forms. This week, we look at blank verse, a form invented by the Earl of Surrey.

This week, we’re going to (finally) address an older poetic form: blank verse. It was originally invented by the Earl of Surrey in the 16th century for his translation of Virgil’s The Aeneid. It’s since been used by Christopher Marlowe, William Shakespeare, Robert Frost, and contemporary poets.

Here are the guidelines for the blank verse:

Lês fierder by Writer’s Digest… Lês fierder