Foarege week betrapte ik mij der self op dat ut bloëd mij naar de wangen flooch en dat ik lúdop sat te floeken. Echt hè, nyt wat binnenmoans, mar un knetterende floek. Hartstikke kwaad. Allinech foar ut skerm fan myn pee see. At ik écht kwaad bin, dan ferbalisear ik suks in de taal fan myn hart. Ut Snekers komt mij dan fanút de toanen. Dan is der gyn ferstòppertsje speulen mear bij.
Dan is myn taal rau as dat fan de straat. Ut is oprechte kwaadheid en ik nim gyn enkel blad foar de moan. Ut is ok un bitsje machteloasheid at ik su begin te tieren en te floeken.… Lês fierder