Twee kear in ‘e week, op maandachs en frijdachs bin ik met un faste ploech minsen an ut draven en siën de leeftyd fan’e mannen magge je dat ok wel jogge noeme. Un bysònder geselskap, de meast úteenlopende types, letterlek en figuurlek.

Onderwech prate we en sulang’t dat nòch kan, wete we dat ut met ut tempo goëd sit. De harddraafgoeroes hewwe der selfs un naam foar bedocht: De Spraaktest. Gyn een fan oans het un hartslachmeter, wij lope op gefoël en dat is altyd goëd.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

No’t ik foar en mei it Sealterfrysk oan it wurk bin, wurd ik hast alle dagen wol belle troch Sealterfriezen dy’t benijd binne wa’t ik bin. Se taaste efkes ôf oft ik se wol ferstean kin of batse deryn, as in soartemint test. Bûtenlanners dy’t Sealtersk prate is sûnt Marron Fort en Pyt Kramer in ferskynsel dat se wol kinne, mar it bliuwt doch wat apart.

Lês fierder by It Nijs… Lês fierder

Okkerwyks ha ’k it yn in kollum hân oer wurdsjes mei in ‑d‑ efter de ‑r‑ (raarder) en de fakultative ‑d‑ efter de ‑l‑ (mâler of mâlder) en de ‑n‑ (tinner of tinder). Ik keppele dat ferskynsel doe oan de eigenskipswurden en de trije treppen fan ferliking dy’t dêrby hearre. Tagelyk murk ik op dat de foarkarswurdlist de foarmen sûnder ‑d‑ foar kar nimt, wylst foarmen mei in ‑d‑ no krekt yn de praktyk hieltyd faker brûkt wurde. Ik neamde doe ‑better- en ‑betterder- as in moai foarbyld. Wa’t net mear krekt wit wat ik sein ha, moat dy kollum der noch marris op neilêze.… Lês fierder

In Frysktalich nûmer op it Eurovisie Songfestival, dat soe foar de emansipaasje fan de taal wolris in goed ding wêze kinne. Doe’t ik dat in pear dagen lyn te praat brocht, krige ik rillegau in reaksje dy’t ik jim net ûntkeare wol.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

In kâld foarjier
foar Jane Dewey, Maryland

Der is neat sa moai as maitiid. – Hopkins

In kâld foarjier:
it fioeltsje stie breklik yn it gers.
Twa wike minstens wifelen de beammen;
de lytse bledsjes wachten,
lieten hoeden harren skaaimerken riede.
Lang om let sette stimmich grien stof
him fêst op dyn grutte, doelleaze heuvels.
Op in dei, yn in skrouske wite smeet sinneskyn,
waard op de flank fan ien in keal berne.
De mem hold op mei âljen
en die lang oer it opfretten fan it fûl,
in stakkerige flagge,
mar it keal kaam daalk oerein,
it like fan doel en fiel him blij.… Lês fierder

Vandaege he’k een artikel over mien ni’je boek schreven. De thriller Et liek in de Lende van 256 bladzieden zal uutgeven wodden in een had omslag! Daor bin ik slimme bliede mit! Jim kun d’r van uutgaon dat dit trouwens mien laeste roman is. Doe mien laeste dichtbundel De overkaant van et waeter in 2017 uutkwam, he’k zegd dat dat mien laeste dichtbundel was. Pattie meensken geleufden dat niet, mar et is wel degelik zo.

Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder

When the twenty-two-year-old Sylvia Plath (October 27, 1932–February 11, 1963) wrote to her mother one bleak January day, both women were wading through a darkness of the soul. Science was only just beginning to hone the tools with which to begin dissecting the elemental mystery of what makes us who we are: how much of our psychology and what we experience as our personhood — whether we call it self or soul or spirit — is a product of our physical constitution, of the particular biochemical processes coursing through our particular infrastructure of matter that we experience as our body. Neuroscience was then an infant science — it still is — and the helix of heredity had just been discovered, hinting at the promise of new clarity on the ancient puzzlement of nature versus nurture, new insight into how much of our psychology is a biological inheritance and how much an ongoing composition continually revised by the confluence of chance and choice we call experience.… Lês fierder