Afgelopen zaterdag ging de theatervoorstelling Morphosis in première. Een prachtig eindmoment was het van zo’n negen maanden voorbereiding. Regisseur Romke Gabe Draaijer had mij vorig jaar gevraagd om de tekst voor deze voorstelling te schrijven. Inspiratie hiervoor waren vijftig transcripties van interviews die hij had gevoerd met mensen over hun coming-out. Ook het boek ‘Fluwelen woede’ van Alan Downs en ‘De Profundis’ van Oscar Wild heb ik gebruikt. Het is een poëtische monoloog geworden over geïnternaliseerde schaamte.

Lês fierder by Sytse Jansma… Lês fierder

Fan ’e wike hie ik Piter oer ’e flier, foar in pear bakjes kofje en wat petear oer skriuwers, resinsjes, âlde tiden ensafuorthinne. Hy hie meinommen twa boeken foar my om te besprekken, fjouwer Hispelske dichtbondels op myn bestelling en noch in fiifde as presinsje. En witst wat? De dea komt my wrachjes wer út alle hoeken en hernen temjitte. Foarearst kin ik wer efkes foarút mei mysels op ’e hichte te bringen oer myn eigen grêf.

Lês fierder by Jan en Lomme Schokker… Lês fierder

Stoptober is un geweldege aksy om op te houwen met roken. Tegare met 50.000 Nederlanders probeare rokers binnen 28 dagen te stoppen met roken. Ut bekt lekker ‘Stoptober’, mar de earlekheid gebied mij te sêgen dat ik nyt bij dy 50.000 Nederlanders hoar om de simpele reden dat ik noait begonnen bin met roken en der dus ok nyt met hoef te stoppen.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

Petrus (‘Piet’) Meinderts Huizinga (1877-1958) was een halve eeuw boer op ‘De Kië’ bij Blauwhuis, officieel behorend bij Greonterp. Piet, opgegroeid in Poppingawier, trouwde met Johanna Sinnema uit Wergea en ze kregen twaalf kinderen: zes jongens en zes meiden. Piet Huizinga was niet alleen boer en vader, maar ook chroniqueur. Wat heet, hij schreef dagboeken vol over wat hij allemaal beleefde. Die dagboeken kwamen verspreid terecht bij z’n twaalf kinderen, die het geschreven familiebezit op hun beurt weer doorgaven aan de kleinkinderen van pake Piet.

Lês fierder by Henk van der Veer op Groot Sneek… Lês fierder

Unwis

Ik haw eagen
want ik sjoch dy
Ik haw earen
want ik hear dy
Ik haw in mûle
want ik patsje dy

Lês fierder by oersetter Klaas van der Hoek… Lês fierder

Ien fan de bêst bewarre geheimen op taalsosjologysk en dialektologysk gebiet yn Fryslân is wol it saneamde ‘Gieters’, it no útstoarne dialekt fan it Nedersaksysk, as migraasjetaal ôfkomstich fan it Oeriselske Gieteren (Giethoorn) en omkriten. Yn 1751 waard it foar it earst troch de earste turfmakkers nei Aldehaske en omkriten meibrocht, yn 2011 is de lêste sprekker yn Lúnbert stoarn. Yn Tusken Talen hawwe wy (Jonkman en Versloot 2008: 101-103) yn it haadstik Gitersk/Stellingwerfsk beide fariëteiten sa’n bytsje mei inoar lykslein. Dochs foarme it Gitersk sa’n twaenheale iuw geografysk in aparte enklave fan in lang lint fan doarpen dat sa’n bytsje rûn fan Ychten, Dolsterhuzen, Sint Jânsgea, Rotsterhaule, Stobbegat (letter Vegelingsoard), Aldehaske, Terbant, Lúnbert, Tsjalbert, Gersleat, De Tynje en (Nij) Beets (sjoch kaartsje).… Lês fierder