Op it grutte tsjerkhôf fan Boalsert sykje Marie Louise en ik om it lêste rêstplak fan Aggie van der Meer. De sinne batst genedeleas del, de loft strakblau, net in skaad te finen. “Hjir yn dizze hoeke moat it wêze”, pûstet sy. We ferpartsje dan mar it sykgebiet, elk in blok, en sa mar fierder. Under in wâld fan blommen sjoch ik har namme op in stiennen skaal: Agatha van der Klei. Der sit wetter yn de skaal, oeral bongelje holders. In flinter strykt del.
Lês fierder by Goeie… Lês fierder
Wêr wachtsje de twa swalkers op,
Vladimir en Estragon,
dy’t gean en stean foar har bestean
as minsken dy’t der wêze meie
lykas Stalin en Napoleon,
sy wachtsje op Godot.
Lês fierder by Willem Tjerkstra… Lês fierder
“allinnich wêze is hearlik / mei al dat missen en wer ôfskie nimmen / eins wol it moaiste dat der is”
Timofei Sofer is in fiktyf personaazje, in 78-jierrige boskarbeider út East-Sibearje. In amateurdichter dy’t ûnder syn iensume tochten troch de taiga syn belibbings poëtysk fêstleit. Edwin de Groot betocht dizze figuer om dit alter ego wurden yn ‘e mûle te lizzen. Hy soe de fûne gedichten út it Russysk oerset hawwe om Sofer fleugels te jaan.
Lês fierder by Jurjen K. van der Hoek.
Medewerkers van een bibliotheek in de Australische kustplaats Kiama keken vorige week verbaasd op toen een boek liefst 150 jaar na de uitleendatum werd ingeleverd.
Bibliotheekmanager Michelle Hudson zei nog nooit zoiets te hebben meegemaakt. De man die het boek terugbracht, Ross Simmons, vertelde dat hij vermoedde dat zijn betovergrootvader het boek geleend moet hebben.
Tijdens een verbouwing van zijn huis stuitte Simmons op het boek. In die woning woonde zijn betovergrootvader vroeger. Simmons vond het boek met waterschade terug in een theedoos, die was ingemetseld in een open haard.
Lês fierder by Waar Maar Raar… Lês fierder
‘This is from my hometown, it’s very nice’, sis ik tsjin de man efter de kassa fan de platesaak. ‘Okee’, is syn iennichste reaksje.
Yn ’e hân haw ik in eksimplaar fan Frisian Metal Massacre, de twadde edysje. Hoe’t dy hjir yn Bergen, Noarwegen, bedarre is wit ik net. De man liket net ynteressearre yn in praatsje yn it Ingelsk.
Lês fierder by Goeie… Lês fierder
Alde Paden
De wegen fan doe binne der
altyd noch, wêr’t se ek mar lizze:
de sânpaden, de klinkertdiken,
it asfalt dat der oerhinne lein is.
Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder
…