Hoe is it mooglik, dy aparte ûnderfining ha ik sels ek by tsjerken. Yn Fryslân hawwe wy fansels peareltsjes fan tsjerken, de iene noch âlder en moaier as de oare. Hjir rûnom Aldhoarne is der ek in behoarlik tal. In bytsje doarp hat sa’n monumintale tsjerke, lokkich de measte behoarlik sober fan aard sûnder al tefolle babbelegûchjes. Faak stean se pontifikaal midden yn it sintrum of in bytsje op ’e hichte lykas yn de Himrik of moai ferskûle tusken it grien, bygelyks yn Olterterp en Jobbegea-Skuorregea. Geweldige gebouwen dy’t wy allegearre beskermje moatte.

Lês fierder by Lomme en Jan Schokker… Lês fierder

In nij jier betsjut faak nije foarnimmens. Minsken wolle ynienen ôffalle, begjinne mei hurddraven of sûner ite. Dat binne fansels prima plannen, mar om dêr no krekt midden yn ’e winter mei te begjinnen; wylst der snie leit en dyn lichem al genôch enerzjy ferbrûkt om waarm te bliuwen, dat wit ik net. As wy nei ús biologysk ritme sjogge, is de winter earder in tiid fan rêst. Nije doelen kinne eins better yn ’e maitiid begjinne. Al kin in bytsje regelmjittichheid en beweging fansels nea kwea.

Lês fierder by Goeie… Lês fierder

Van de slechtste leerling van de klas tot internationaal gevierd theoloog, filosoof en mysticus: het levensverhaal van Kevin Hart leest als een roman. Harold Bloom, de beruchte Amerikaanse literatuurcriticus, zei ooit: ‘Kevin Hart is een van de grootste levende dichters in de Engelse taal.’ Toch begon het allerminst veelbelovend.

Lês fierder by Volzin… Lês fierder

‘n Sneejacht as die fan ôflopene week is skaars worren. Skaarste maakt gewild en ok ’n bitsy gek in de kop, lykas snee. Fral maakt de ferstilde skoanhyd nostalgys, at je de auto sneefrij make befoorbeeld. In Frysland is d’r at ’t om snee gaat maar een rifferînsypunt: de sneepokalips fan 1979. De metershoge sneemuren, auto’s die’t over de Wadden na de ailanden reden, helikopters die’t swangere frôly fan ’t Frise lând naar ’t sikenhuus ferfoere mosten…

Lês fierder by Stichting Bildts Aigene… Lês fierder

Volgende week vrijdag verschijnt de derde aflevering van Historische Klassiekers. Daarin kijken we wat er gebeurt als oude teksten worden gerestaureerd en gemoderniseerd. Voor iedere aflevering hertaalt een hedendaagse schrijver tien pagina’s van een vroegmoderne auteur en schetst een wetenschapper het historische en literaire decor. Zo overbruggen we de eeuwen, gedreven door nieuwsgierigheid naar wat ons verbindt.

De gedichten van Tesselschade Roemers (1594-1649) maakten indruk op bijna iedereen in haar tijd: Pieter Hooft, Constantijn Huygens, Caspar Barlaeus; ze liepen met haar weg. Haar maniërisme ging hen soms wel wat boven de pet: al die ingewikkelde, scherpzinnige bedenksels van woorden met paradoxale begrippen die doordrenkt waren met ironie… “Grijze jeugd”: huh, hoe kon de jeugd nu grijs haar hebben?… Lês fierder