Wêr soe it fan komme dat it Frysk safolle wurden hat foar (it minsklik) lichem? De measte wjergaders foar it algemiene wurd lichem, lykas pochel, pânse, bealch, rânsel, ribbekast, rippert, robbesek, soademiter, hawwe in wat rûgere (minder foechsume) betsjutting.
Om it fatsoenlik te hâlden begjin ik mei it wurd liif, dat syn oarsprong hawwe sil yn libben, libje. As ien libbensliif foar jin stiet (‘in levenden lijve’), bewiist syn oanwêzigens dat er libbet. It Aldfryske likoma bestiet út twa parten. Yn it earste part (lyk) komt de dea om ’e hoeke. Dat is wol apart, mar libben en dea hearre no ienris byinoar.… Lês fierder

…