‘Ate!’ skruwde Hendrik richting sonsondergang, ‘t terras opskuddend. ‘Ate!’ foegde ik d’r Pavloviaans an toe. Ate de Jong: sjoernalistike mastodont, aksyfoerder, keatsfreon. Sandra, de trouwe gastfrou fan kafee Wouters, waarskoude him nag: ‘Je weet niet waar je aan begint, als je bij die twee heren aanschuift.’ Ate toande groate moed; hij sloeg ‘t adfys fan Sandra in de wyn.
Fansels skoof hij an, kola-berenburchy d’r bij en wij gongen in noadgang fan 0 na 100. Hij noemde Hendrik en mij wreed, hoe’t wij nander in de bek hange kinne. ‘Binne jim inoars bêste freon? Doarre jim dat te sizzen?’ Sonder twifel.… Lês fierder