Poëzie laat zich niet voorlezen, het nodigt uit gelezen te worden.
Dat dacht ik toen de dichters Peter van Lier en Edwin de Groot hun nieuwe bundels presenteerden in de voormalige zuivelfabriek van Marrum. De uitgever stelde het hoge noorden zondag 26 oktober Opwenteling voor. Hij, dat is Arnoud Rigter, blies met anderen in het millennium de in de roerige jaren 60 van de vorige eeuw opgerichte uitgeverij van dwarse poëzie nieuw leven in. Vooral dat werk van die dichters welke niet in de pas lopen vinden er onderdak: gedichten met smoel.

Lês en sjoch fierder by KUNST-stukjes… Lês fierder

De iene nei de oare depresje besiket de beammen hjir yn Ald- en Nijhoarne leech te skodzjen. De ikels en oare fruchten hoopje har al op tusken de kealer wurdende strûken, no de blêden noch. Hoewol de hjerst syn oanloklikens hat, wol ik de simmer eins noch net loslitte. It is de kjeld dy’t der oankomt dêr’t ik tsjinoan sjoch. In âlderwetsk jûkelburdige winter soe moai wêze, mar tsjintwurdich is it winters allinnich mar winich en wetterkâld. Oars neat as klomske wiete kjeld dêr’tst net mei fan hûs gean wolst en noch minder mei thús kinne komst.

Lês fierder by Lomme en Jan Schokker… Lês fierder

Kun je herkennen of een tekst geschreven is door een computer? Ja, zegt een groep onderzoekers in een recent online geplaatst artikel. Tenminste, als je een computer hebt die het herkennen voor je kan doen.

De onderzoekers lieten mensen en chatbots een aantal taalopdrachten doen. Zo moesten ze teksten herschrijven in de stijl van een schoolopstel of een Wikipedia-artikel. Hoe succesvol waren ze erin? Chatbots bleken hun teksten wel licht aan te passen aan het genre, maar veel minder dan de mensen deden. Dat valt in ieder geval op een statistische manier vast te stellen: als je kijkt naar wat voor woorden er gebruikt worden, dan zit er bij de teksten van chatbots minder variatie.… Lês fierder

It is sykjen nei in paad tusken de bergen boeken yn it antikwariaat Colette & co. De twaddehânsk boeken steane oeral en nearne opsteapele.
Ast op ‘e sneup giest yn de winkel, rinst it gefaar dat sa’n steapel omfalt. In spesifyk boek fine wurdt in útdaging, mar ast dy ferrasse litst troch alle boeken om dy hinne, kinst peareltsjes fine.
It Haachske boekwinkeltsje is in begryp yn de Hôfstêd en fier dêrbûten.
It is it libbenswurk fan Jogchum de Vries fan Penjum.
Doe’t hy yn 2020 nei 25 jier mei pensjoen woe, drige sluting foar de winkel. Mar buertbewenners stutsen dêr in stokje foar.… Lês fierder

The Polish poet Aleksander Wat (1900-67) was arrested, yet again, in 1940 by the NKVD and moved from prison to prison, first in Lwów, then in Kyiv, a city he describes as “bucolic” compared to previous confinements. Wat impresses me as an “ebullient pessimist,” a phrase the late Terry Teachout applied to himself. The more common species of pessimist is the crank smitten by his own gloominess. He is spiritually lazy, easy on himself and unforgiving of the world, an adept at Schadenfreude. He’s a disappointed lover who turns rebarbative and has learned that he can get a lot of attention by raining on picnics.… Lês fierder