Ik bin hieltyd mear in lichem
Yn oanfang hie ‘k oan fantasearjen genôch
En letter socht ik help yn firtuële wrâlden
Mar no kin ‘k it allinne yn it echt… Lês fierder
Tiid fan dieden
Reagearje
Fersen
Skepper yn Hidaard
No foarút,
dan moat ek dêr noch mar ien stean,
sei Klaas,
en mei ien kwasy achteleaze feech
mei de kwaste
skildere er der in beamke by,
as wie er god.
Syn beamkes sille
langer stean
as oaren.
En Klaas seach dat it goed wie.… Lês fierder
Ik leau
Hingjend yn ’e netten
fan ’e Heare
kin ’k wol âlje of beare
mar freon,
litte wy tegearre leare:
stuiterjend yn ’e stringen
kin neat ús ferneare.… Lês fierder
Op ’e baan
Wy ride op ’e baan en
ik groetsje by de toer
dy op dyn hege post
wy streekje en ik streekje
de desennia troch oant
datsto wer mei ús rydst
wy op ús memmens
molketintsje tasette
ús melde by de heiten
dy’t prizen te ferdielen ha
de pakes fan ’e dyk ôf ús
earste skekken achtslaan en
wite reek jaand beslisse:
(dit útsprekke mei de pink
as piip tusken de tosken)
‘It sit der yn, dat kinst wol sjen!’… Lês fierder
yn ’e minderheid yn in minderheid
hieltyd opkringeriger komt it foar
dat almar mear ien foarm foar meunster
opslach(t) de foarkar genietet
slokt fariaasje
koarret unifoarmens
alles moat ta skea gean fan it
behâld dat oaren útslút
neam ik hiel wat oars
dwerskop nim no oan
dyn bern moatte it geve leare
mar man saterdei is gjin sneon!… Lês fierder
JEL DAS – ta neitins
– Leave Jel-
Wat my heucht binne dyn lippen en dyn mûle
De wurden dy’t dêrtusken ferskynden
De folsleine ienheid fan ynhâld en foarm
De ultime ekspresje fan dy waarme close up.
Hiest it stal en de linigens fan in trapeezjewurkster
Eagen mei tagelyk fraach en antwurd en 2 fonken
Hier dat om dyn holle skittere en dûnse
Ast mei dyn hannen en fingers spilest en pratest.
Wiest net te fangen yn in ramt of in teaterwet
Leist aksinten dêr’t oaren wifelen en twifelen
Lietst de minsken achter de wurden sjen
Toverest de bylden foardat se echt ûntstiene.
Mear as emosjoneel bestridest de sinne soms
Mar as de spot fan it toaniel nachts yn de herberch
Op dy rjochte wie, waardst sels in stjer fol fjoer
Mei lea en wurden betsjoendest harkers en taskôgers.… Lês fierder
Ofskied fan freonen, dy’t nei de Feriene Steaten fan Noard-Amearika teagen
Dit gedicht haw ik útkeazen om’t it goed de sterke punten en wichtichste tema’s yn it poëtysk wurk fan Harmen Sytstra sjen lit. It is hiel oare poëzij as tsjintwurdich wenstich: direkt, mei grutte wurden, retoarysk, dreech, polityk, God, Fryslân, taal. Der sit ek wat mankelyks yn: lykas it earder wie, wurdt it net wer. Mar boppe alles is it oanklacht oan it ‘(be)stjoer’, de machthawwers dy’t it barre litte dat safolle minsken fuorttsjogge út Fryslân. Ommers, dit is in fers út 1849 – in tiid fan revolúsje: it jier derfoar hiene de boargers yn Frankryk en yn Dútslân op ’e barrikaden stien… Dizze liberale revolúsje, dy’t op in soad plakken útrûn op in desyllúzje, sympatisearre Harmen Sytstra grif mei.… Lês fierder