
ferlit dyn plak
draach de nacht oer
oan in iere fûgel
lis de klean
dimmen
op in protsje
sis aai poes
streakje
de stiknaden
sêft
ferjit net
wat útstrieling
docht
lekker koese broek
lekker sliepe trui… Lês fierder

ferlit dyn plak
draach de nacht oer
oan in iere fûgel
lis de klean
dimmen
op in protsje
sis aai poes
streakje
de stiknaden
sêft
ferjit net
wat útstrieling
docht
lekker koese broek
lekker sliepe trui… Lês fierder

ik kin it libben der ôfswitte
ûnnoazel dwaan is gjin keunst
as in lilke ome willem
sit ik fêst
ik bin net dreech
hjoed meisto my leaf ha
myn hannen gûchelje hurde
huffen út ’e knúst fan it wurd
joepie de poepie komt
sa ynfantyl oer fynst net?
ik draach in lilke pet
soer sjen kinne ús lûden net
hymje mar
hjoed meisto my leaf ha
dreech is it net
wy geane fansels kapot… Lês fierder

Wite tsjerke, ik wol dy ferruilje
Mei in normale brune.
Wite ko. Krij stippen!
Blauwe giele reade hûzen,
Jim frjemde kleuren fei ik fuort mei myn teisters.
En myn trage romteskip bommelt troch it grien.… Lês fierder

De wask útwrangeljend
sjoch ik troch de dampen hinne
it skynsel fan in frou.
Dizze frou is troch de ieuwen hinne net fan my allinne.… Lês fierder

I
Tusken ferdwûn Gerbranda en faai Ropta
leit it oait achtslein wûnder fan it mûntsjelân.
Bûtendyksters panderje yn roudoek om:
oranjebesnaffele silûetten yn ’e Kegen.
Jou no jo ear, by eartiids dit Getswerdersyl,
oan ’e waadwyn syn tryst preekjen
oer it Winaem fan Tsjits fan ’t Nijehûs,
it fergean fan mannich ding fan wearde –
sa hâlde wy it betinken en it leedomsizzen
yn eare. Foar loft en lân aloan ús gean
jûns let fan doar nei doar yn ’e bedelte,
tsjin kassen en gas- en sâltwinning,
en hoe nulleskerp stekt de bling-bling der
regionale ekonomy al ôf tsjin ’t ûnmachtich
ferset, dat mear strânljippen garje wolle soe
foar in militante gearsit oer it ôfjit.… Lês fierder

se skillet my, ik wachtsje
skril yn myn wite thús
smetteleas fonkelje de ruten
myn tún jit keal, fûgels
fleane boumateriaal byinoar
har blauwe eagen
gripe myn lea fêst
ik stjoer har hannen
kuolje myn tinzen
lit it momint ferrinne… Lês fierder

Se sieten bij de tafel
en wa sei it
– heit, mem, Foekje sels? –
miskien ha se it allinne mar tocht:
DÊR WURDT NET MEAR OER PRATEN!
Mar lit mij, foar har,
iens en foar altyd dit sein ha:
FUCK YOU, FANNY!
Keninginne, koest it net ferneare
dat ien flugger
dat ien út Fryslân
dat sa’n fanke út Boerum dij…
FUCK YOU, JAN TOO!
Wie dat dyn idee, dy test?
Hast it net keard yn elk gefal.
Der waard net mear oer praten,
mar soms fleagen skûtels troch de loft…
Foekje, ús Foekje!
Do koest drave, fanke, drave!
En rêst no mar,
foar ús bisto dy Blankers foargoed foarbij!… Lês fierder