yn ekstaze
swolgje ik dyn azem yn;
fjochtsjend, myn trie
noch efkes stûkjend yn
taastende tûken, nim ik
mei oanlutsen strûpe en
ynhâlden siken dwyl
in flecht nei frijdom,
sweef lichthollich
nei einleas blau, mar
dronken ierde dûnset
stadich tichterby
slop flij ik reade wangen
del yn frjemd gers,
neist in kaartsje mei
dyn namme… Lês fierder
In skrale stim út in lea fan neat,
sjongt de wyn de bosk en singels ta houtsskeletten.
Sûcht de grûn it einichste ljocht en blêd.
Winterprei en hazzekoal stekke de earen op en
de grienfrucht toait him al mei winterige kaam.
Rispje dus noch gau wat waarm wie, it simmerfruit
yn Weck en folje de fetten mei swiet ferwachtsjen.
Al it swit fan ’t houtsjen, it steapeljen yn de hokken no ferjitten.
Fan de rinte in waarm hûs en hite brij.
Wy kinne lêze, myn leafste, ek mekoar.
De lytse letterkes en oer lottere ekers dûzje.… Lês fierder
Ast de film werom lêzen hast
en syn brekpunten seachst
yn dagen fan brânpunt sykjen,
lit punten dêrst troch it oer dyn lippen lizze moatst
Take two:
Ast de film werom lêzen hast
en dyn brekpunten seachst
yn dagen fan brânpunt sykjen,
lis punten dêrst troch it ta dyn lippen litte moast
Cut!
Hé, Jiskepûsterke mei dyn kunde oan meardere scenario’s,
do witst fan ’t wiete skuldjaan lykas fan ’t seine-reinend
fûnkeljen yn ’t ferjiskjen fan toar wrakhout
Doarst?
te bouwen op freonskip fan mûzen,
te dûnsjen oan’t de klok tolve slacht
en skat ’littend foar de prins út te flechtsjen,
bleatfoets de neinacht yn
Cut!… Lês fierder
Wy sjogge… en hearre…
in stap, in rimp, in gniis, in skrik,
in blik, in kreet, in sucht, in klap!
Mei muzyk, sêft, stil… fleurich… dan wer ûnrêstich… wyld!
Ien wiist, ien sjocht… it byld swaait om…
In mûle giet iepen, wy hearre lûd…
In ritme fan klanken, it dûnset en sjongt,
dán is it de ien, dan wer in oar,
dán is it restich, freonlik, dan wer lilk!
De muzyk swipet, der wurdt draafd, raasd, slein..
Wy hearre wurden, mar ferstean se net. Wy snappe in soad mar dit krekt net…
Akteurs rinne, dogge, prate, binne, wurde…
my, at ik praat
wat ik skriuw,
as spegelbyld fan sprutsen lûd,
ferbûn mei al dat alles dat der bart,
yn ‘e kadans fan it barren, op it ritme fan mekoar;
net te folle, net te min,
soepel trochrinnend, in goed team, in noflik draaiend motorke,
wurde wy sûnder te fernimmen opnommen
mei wurden, betsjuttings, as fansels,
ta in nije komposysje, in ûnderfining, in nije film.… Lês fierder
fronseljende wynsbrauwen
en fimeljende fingers
ferriede syn komst
stadich breidzjende wurden
litte stekken falle
dy’t heakje yn har siel
flamkes dôvjend
ferbûke bliuwt se sitten
fersinkend yn rou… Lês fierder
yn ’t lette ljocht,
fûl langjen gouden
triedden wuollet om
dyn wûne wrâld
warrelblêden kanten
kleurje, fan it strange
rjochte paad en
alle diene dingen
ûnferfolle winsken
reizgje – ûnberet
oer foarmen fan
fergonklikens
yn ’t neigean
wâlhout noch wif winkt… Lês fierder
…and I stand and watch…
Henry van Dyke
Parabel of Immortality
Weireizgje
it oerd sipelt
sûget fêstberet
ta libbensân
ûnder deastil neidigerje
fan dy
skoender op kimenkoers
wei fan ouwer en kaaidyk
oant ien seit
dat wie it en
dwerset ôf nei it
slûgjend leech
Ynkomme
it lit net gean en
bitter tynt noch mar
súntsjes yn’t
ûnthâld
besef dy
reven los
waaksend oanwinnend
dêr bist
swij ik stilwei
rinst mei op
nei it heech
dêr’t it spoeket… Lês fierder