Myself I long for love and light,
But must it come so cruel, and oh so bright?
Leonard Cohen, Joanne of Arc

 
I.
Op ’e skreiershoek
foechleas in stoanjende stee
oarlochsglês ynein

 
II.
Sjane dwelmet om
op in trochnaaid tizehiem
sjitleaden fleane

 
III.
Nacht op nacht op nacht
fleach de siedder op har oan
oant flym him kearde

 
IV.
Mem hat it witten
ringfeart djip en wûnderwiet
seegrien har boeteklaad

 
V.
Inkeld har stimmen
yn barbeknypte keamers
famke praat foar tsien

 
VI.
Brânmûlen flaaie
de edelfrou op ’e troan
splinterflewiel skroeit

 
VII.
Fjoertoer yn it lân
geil folterjende tongen
sykje hout en fleis

 
VIII.… Lês fierder

In skrale stim út in lea fan neat,
sjongt de wyn de bosk en singels ta houtsskeletten.
Sûcht de grûn it einichste ljocht en blêd.

Winterprei en hazzekoal stekke de earen op en
de grienfrucht toait him al mei winterige kaam.
Rispje dus noch gau wat waarm wie, it simmerfruit
yn Weck en folje de fetten mei swiet ferwachtsjen.

Al it swit fan ’t houtsjen, it steapeljen yn de hokken no ferjitten.
Fan de rinte in waarm hûs en hite brij.
Wy kinne lêze, myn leafste, ek mekoar.
De lytse letterkes en oer lottere ekers dûzje.… Lês fierder