Ruurdtsje de Haan

Reis mei stûpen

logo.ensafh

 

Sjochst it net faak:
de dea, in Molukker en de laak
tagelyk op in stasjon.

De dea die him foar as bline reizger
hy kocht in kaart op goed gelok,
rûn in skoftsje troch it middenpaad
bejoech him doe nei in skeane hoeke.

De Molukker wie net allinne, nea.
Syn maten laken en fernuveren har
mei skilich sjen nei it útsicht
op bettere tiden soe skielk blike.

It foel foar dat de trein ho hold.
Lichter letter oer it wikselspoar
wie net te sizzen hokker ûntbruts;
de dea, in koffer of de laak.
 
 
Op 11 juny 2007 wie de treinkaping fan Beilen troch de RMS 30 jier lynLês fierder

Ruurdtsje de Haan

Of hoe’t romantyk op ’e donder krijt

logo.ensafh

 

Do en ik baaie yn Vivaldi’s muzyk
oan in kust fan swiere klaai.
It skroarsoere hâldt der langer oan,
wy feroarje it yn in nije moarn
en rjochtlinich strân dêr’t it sân
op sâlt liket fan in oanbrutsen jozopûde,
wat rôze fan de slieperige sinne.

Ik bin de rizende seestjer út it easten,
do de mearman fan it dún-
kastiel bedutsen mei krêm roazen,
in jutter mei earbel, tatoe, jutesek
en in trijetine foar de brûnsribbige
seeslange dy’t tsjin alles stribbelet.
Hy hjit fan Leffert, mar dat witte wy net.… Lês fierder

Ruurdtsje de Haan

Of hoe’t romantyk op ’e donder krijt

logo.ensafh

 

Do en ik baaie yn Vivaldi’s muzyk
oan in kust fan swiere klaai.
It skroarsoere hâldt der langer oan,
wy feroarje it yn in nije moarn
en rjochtlinich strân dêr’t it sân
op sâlt liket fan in oanbrutsen jozopûde,
wat rôze fan de slieperige sinne.

Ik bin de rizende seestjer út it easten,
do de mearman fan it dún-
kastiel bedutsen mei krêm roazen,
in jutter mei earbel, tatoe, jutesek
en in trijetine foar de brûnsribbige
seeslange dy’t tsjin alles stribbelet.
Hy hjit fan Leffert, mar dat witte wy net.… Lês fierder

Jouke Hylkema

Spul thús / Thússpul

logo.ensafh

 

Stille tsjûgen steane stomslein fan strideraasje
Foarlike fynsten fan hynsten, feitlik ferdreaun
Diagonale rinders yn ’e besnijing fan skeanten
Stive statueren en bloc as stilswijende skowers

Spanningsboarnen as statyske yntriges fan hout
Wachtsje op bewegings, meganismen fan ’e hân
It boerd de stikken, hurde staketsels fan it ferstân
Teaterfoarm as in ferhoalen flechtplak foar ferhâldings

Isolearre stiet in lytsman klear fan swart op wyt
En passant foarbygien oan syn neiste opponinten
In ienling dy’t al langer longeret nei keninginnen
Metamorfosearret troch syn hoedene rinnen

Yn ’e arena fan kontrasten stiet it driigjende toaniel… Lês fierder

Yva Hokwerda

‘lit my in beam skriuwe’

logo.ensafh

 

lit my in beam skriuwe
myn hier fêstsette
yn syn woartels fan herthout

skonken teare om syn stam
tosken sette yn read blêd
lippen lizze om syn gnodze

ûnder bastglêdens
noch sapstreamen eanje,
om te priuwen in tûke easkje

en brekke

of

skaaf my de foarholle
ta ronfelhûd tsjin’e stúkwurkmuorren
yn ús keamer fan witten

wat net wêze kin:
ik

streakje myn sêfte hannen
oer de rûchte yn leske kalk
ta wreed fel

lit it hurdzje
yn yl
transplantearje dit… Lês fierder

Ate Grypstra

Ferskrêft

logo.ensafh

 

Ik lies it Liet fan Berga
En fearboat farde fuort
Oer weagen fan myn tinzen
Sa’n fers is mar raar guod

It kriten fan ’e kobben
Wjerlûde yn myn kop
Ik rûkt’ it sâlte wetter
Krych sin oan pikelsop

At ik no winterwaar skriuw
Krij’ jo dan krekt as my
Wer sin oan poeiermolke
Mei slachrjemme derby?… Lês fierder

Yva Hokwerda

Kriich fan nije wurden

logo.ensafh

 

(nimmen wit hoe hurd in famke sekjerinne koe yn 1965)

Krekt op skoalle en wat juffrou Sylstra sei
wie noch alle dagen nij en nuver. En stjerrende wier fansels
yn nije wurden. Juf fertelde fan in feest omdat it oarloch wie
en datst wask fan 20 jier ophingje mochst. Net om te droegjen,
mar om it hurdst. Soks hjitte kriich.
– Om te wierjen, sei it famke mei de finger heech.
Dat wurd koe juffer net.

Heit fytste har nei it lange, griene fjild oan ’e Ysbrechtumerdyk
dêr’t de nije huzen noch net stiene. Oare kant it
winkelbellepaad fan bakker Abma, doar nei
swietrook fan fanyljestaven.… Lês fierder