Kom der yn, sei ik
doe sto seidest: mei ‘k wat freegje
In jong en proastich hert,
skouders noch net breed fan dragen
Ik dreamde fan de Grykse tunen
dy’t wy bereizgje soene
Mar do skyldest my mei dyn wurden
keal oant op it murch… Lês fierder
Ik hie dy dea oankrûpe wold
mar do wiest net mear om oan te sjen
– hieltyd dy wiuwende hân efter glês –
út ’en treuren haw ik doe
dyn lêste spoaren omheine
wa’t mar woe myn laits skonken
myn rie te ’n ein
fingerprinten mei sellotape fêstset
lookalikes wezenleas oanstoarre
oant it sykjen ferpopke
ik mem waard
en dyn namme wer libben
der wie gjin hâlden mear oan
kleefkrêft keldere dramatysk
total loss
bruts ik it finster.… Lês fierder
I
Onder teerwolken smelte auto’s weg in ’e grize dyk
Fandaag is ’n son geboren
’t Maanlicht op ’t Iselmeer doet seer an ’e ogen
Laat ’t irpels regen, sait Falstaff, en skúl tun ’t bijgeloof fan ouwe wiven
(Wij konnen de irpel nag gyn hondert jaar)
De kooktiid fan de irpel waar tiidseenhyd fan de Inca’s
Bin ik ferhuusd deur ’n gebrek an beflieging, ’n gebrek an gare irpels?
Patat en liefde, fooral liefde foor patat, bepale de economy
Hoe wort onkruud geld?
(fragmint)… Lês fierder
Men seit, de jirpels fan hjoed
komme dy fan juster net benei.
Striemin, jo kinne it gjin iten neame.
Glêzich, as sjippe like glêd,
fertoarkje hja jin ta ûnnocht,
ta smots, neat gjin kôgjen nut.
Ea preaunen de earmen fan Tsjom
it goud fan ekers, droech griene
klaaifrucht ta in goed waarm miel.
De soarchmagnaten dy’t only
tinke yn produkten, de bek fol pasta
by it glês reade wyn. Sy, sy
hawwe nea in goeie jirpel sjoen
of preaun, witte net wat poerbêst
docht ta in weardich âld bestean.… Lês fierder
I
krûp ik neist broer op kluten,
hij wol gjin boer wurde, hij
ken alle fûgels
fertelt mopkes, dy’t it lân
en de middei koarter meitsje
sees do ek es wat, seit er
is heit oan ’t opstriken
tink om spruten,
seit omke, dy’t sjout mei bakken
hinget in noasdrip
fleurich stiet it oranje
fan it rubber foar de knibbels
fan ’e krûpersbroek
komt pake de foareker del
linet er op stôk
docht er in piltsje ûnder de tonge
in skrale wyn, himet er… Lês fierder
Ovaal is it nei-de-haventeken fan de ierappel.
De Súd-Amerikaanske, medisinale soarte,
yn Ierlân in amulet tsjin de god fan de honger,
wy offerje dizze knol oan de god fan de see.
Wy jouwe him oan ’e koggen mei,
dollers’ gebeden om heil derachteroan
foar de slimste korrupsje hjir: stikkene knibbels.
Longen, oantaaste troch opstowend stof,
komme oan ’t begjin fan ’t earste fjild
op gong as in foaroarlochse trekker.
Myn neilen hawwe respekt foar de ierdwoartel,
myn hannen kegelje dermei tusken de riggen.
Dit seekritelân mei syn ierappels yn ’e drek
lês ik noait oars as in wjerspegeling
fan see yn ’e stringen.… Lês fierder
’Ladies and gentlemen of all countries, I come from Friesland
and that makes me feel like a potato.’
Skile, skile, sprút der ut, de earpels klear foar de panne binne
Fan mem, dy’t op it fjoer oanstiet en wakkeret yn wêzen.
Alle bern krije earpeltsje-stip yn ’e dagen fan de leppels sjú.
En op sneontemiddei en se allegear skjinwosken binne
Mei it hier yn ’e wiete kuif en de klean al oan foar it wêzen;
Dan brekt de gloarje fan de kosmos troch, yn koar: nondejú!
O earpeltsje-stip, dit haw’ wy net ferwachte, we tinke en stinne
Op de âlderdom om en wolle graach en gau wat oars yn wêzen.… Lês fierder