Poëzij

Henk Liauckema

Chantal

Pleatst op
logo.ensafh

 

Pisroken hingje yn ’e romte, minsken ûnderút yn stoel of bank, stoareagjend.
De tillevyzje bringt wrâldkampioenskippen atletyk yn China en leven
yn ‘e brouwerij. In man, hy hat de mûle skeef, skoddet op en del
mar net op ‘e maat fan de muzyk, nee nergens op eins.

Klanken út Peking en it ge-âl út âlde mûlen biede hieltyd lûder
by inoar op en wa’t it te mâl docht moat in keamer fierder. Dêr
leit al in kollega-kliënt mei de mûle op en de eagen iepen achteroer
nei de souder keard wylst de medisinen wurkje.

Dan swaaie de doarren iepen. Rook skoot op.… Lês fierder

Meintsje Brouwer

Utblaze

Pleatst op
logo.ensafh

 

yn ekstaze
swolgje ik dyn azem yn;
fjochtsjend, myn trie
noch efkes stûkjend yn
taastende tûken, nim ik
mei oanlutsen strûpe en
ynhâlden siken dwyl
in flecht nei frijdom,
sweef lichthollich
nei einleas blau, mar
dronken ierde dûnset
stadich tichterby
slop flij ik reade wangen
del yn frjemd gers,
neist in kaartsje mei
dyn namme… Lês fierder

Klaas Bruinsma

Lucretius oerset

Pleatst op
logo.ensafh

 

Lucretius
De Rerum Natura (III, 1-30)
 
 
Lof oan Epicurus, de Master

Jo, jo wienen as earste by steat út sok in djip tsjuster
sa’n klear ljocht op te tillen, dat strielt oer’t geriif fan it libben.
Jo, o sier fan it Grykse folk, wol ik jimmeroan folgj’en
no yn Jo fuotleasten druke de foarm fan myn foatten as spoaren,
net sa lyk út begear om te kriigjen as wol omt ik langje
Jo út leafde te folgjen. Hoe soe dochs de swel tsjin de swannen
meunsterje; hoe soe de geit doch mei skriljende skonken itselde
dwaan kinne by it draven as de oersterke krêft fan it hynder?… Lês fierder

Edwin de Groot

Es ist vollbracht

Pleatst op
logo.ensafh

 

Frij nei ‘Herbsttag’ (1902) fan Rainer Maria Rilke (1875-1926)

In skrale stim út in lea fan neat,
sjongt de wyn de bosk en singels ta houtsskeletten.
Sûcht de grûn it einichste ljocht en blêd.

Winterprei en hazzekoal stekke de earen op en
de grienfrucht toait him al mei winterige kaam.
Rispje dus noch gau wat waarm wie, it simmerfruit
yn Weck en folje de fetten mei swiet ferwachtsjen.

Al it swit fan ’t houtsjen, it steapeljen yn de hokken no ferjitten.
Fan de rinte in waarm hûs en hite brij.
Wy kinne lêze, myn leafste, ek mekoar.
De lytse letterkes en oer lottere ekers dûzje.… Lês fierder

Andries Miedema

Heinrich Heine oerset

Pleatst op
logo.ensafh

 

Wandere!

Wenn dich ein Weib verraten hat,
So liebe flink eine andre;
Noch besser wär’ es, du lieszest die Stadt –
Schnüre den Ranzen und wandre!

Du findest bald einen blauen See,
Umringt von Trauerweiden;
Hier weinst du aus dein kleines Weh
Und deinen engen Leiden.

Wenn du den Steilen Berg ersteigst,
Wirst du beträchtlich ächzen;
Doch wenn du den felsigen Gipfel erreichst,
Hörst du die Adler krächzen.

Dort wirst du selbst ein Adler fast,
Du bist wie neugeboren,
Du fühlst dich frei, du fühlst du hast
Dort unten nicht viel verloren.
 
Heinrich Heine

út: ‘Ich weiss nicht was soll es bedeuten’, Den Haag/Antwerpen, 1956

 
 
Fan ruten!… Lês fierder

Heidi

Obe Postma oerset

Pleatst op
logo.ensafh

 

Op de lêste dei fan novimber
 
It wie sa ljocht; de sulv’ren himmel
Lei as in blanke skaal yn ’t rûn;
En grien as yn ’e iere simmer
Blonk oer it fjild de focht’ge grûn.

It wie sa stil; fan droege reiden
Ferweegde amper blêd noch plom;
In jonge glâns lei oer it wetter
En blide dingen gongen om.

De gersbult joech syn rook; de hoanne
It boerelûd; in amerij
It âlde libben keart ta wêzen
En fiere bylden gean foarby.

Dochs wit ik efter my, oermachtich,
De stêd yn ’t wramen dat net stûk’t,
En út de blanke fierten komme
De fliten dy ’t syn rûzjen lûkt.… Lês fierder

Edwin de Groot

Hans Lodeizen oerset

Pleatst op
logo.ensafh

 

Guon sprekke syn namme mei respekt út, oaren fine it mar in mankeliken ien. Yn syn tiid is Hans Lodeizen (1924-1950) in stikmannich kearen wegere troch redaksjes fan “grutte” tydskriften. Net fernijend genôch, te romantysk, hearde hy faak. De man wie noch net dea en ja hear, hy krijt in priis. Dy prizen ek, der is altiten wol in ferhaal by… Gerben Willem Abma skreau as Daniël Daen yn syn gedicht “de deade dichter” al:
“de libbene dichter hâldt ien treast foar letter
de deade dichter dichtet altyd better”

Lodeizen yn ‘t Nederlânsk, Frysk (troch Edwin de Groot), Stellingwerfsk (Piet Bult) en Ingelsk (Ate Grypstra):
 
 
De buigzaamheid van het verdriet

in een wereld van louter plezier
kwam ik haar tegen, glimlachend,
en ze zei: wat liefde is geweest
luister ernaar in de bomen
en ik knikte en we liepen nog lang
in de stille tuin.… Lês fierder