Ulke Brolsma

De prinsessen op ’e dongbult

logo.ensafh

Ynienen ferdwynt it skerm fan myn kompjûter. Dat wol sizze, it skerm is der noch, mar troch in oalje-eftich gerdyn fan smoarge reek kin ik neat mear sjen. Sa yn ien kear! Op de taast set ik op de doar fan de ynternetwinkel ta. En mei my de oare klanten. By de doar stiet in apparaat dat sûnder ophâlden de saak folpompt mei dy goare reek. ‘Dengue.’ seit immen tsjin my. New Delhi besiket de luzige lytse mich út te moardzjen, de hiele Asarkan Road ferdwynt yn in mist fan de killer-reek. It is ien fan de twa ferskrikkingen dêr’t ik yn New Delhi mei fan krijen haw: de dengue en de Commonwealth Games.… Lês fierder

Anneke van Renssen, Willem Winters

Pepsels (en Rondo’s)

logo.ensafh

Anneke van Renssen

Pepsels

Tsjintwurdich binne wy nochal kritysk op ekstraatsjes. As wy alris sûndigje dan moat it wol lekker wêze. No hienen wy ússels tastien dat wy yn ‘e fakânsje sa no en dan wol wat ekstra’s hawwe mochten. In kilootsje derby soe net sa slim wêze. Dat bist mei in wike goed oan ‘e lijn dwaan wol wer kwyt. It gong oars. Benammen yn Bosnië die bliken dat de gastronomy dêr neat om ‘e hakken hat. Gjin hearlike patees lyk as yn Frankryk. Gjin Italjaanske gorgonzola en gjin fantastyske chorizo’s út Spanje. Yn de skraach te finen supermerken yn Bosnië wie hast neat te krijen.… Lês fierder

Skermer

Dit is gjin oprisping

logo.ensafh

Ik bin foar de arbeiders en de gewoane wurknimmers en ik bin tsjin oandielhâlders, bankdirekteuren, bedriuwsbestjoerders, kommissarissen, managers en politisy dy’t it om jild en besit te rêden is.

Ik stean oan de kant fan de minsken dy’t yn de maatskippij net meikomme kinne.
Ik ha dêrta in nije politike beweging oprjochte, in beweging dy’t spuit op en striid tsjin it allerhillichste útgongspunt fan hjoeddedei: winst meitsje, mear garje as nedich is.
Myn beweging wol ta op in goed en ienfâldich bestean foar elk minske.

Wannear hat men in goed bestean? As jins sosjaal libben – it op in beskate wize meidwaan yn it maatskiplik libben, it meidwaan oan guon ferdivedearjende en aardige saken – net yn ’e wei stien wurdt troch earmoede.… Lês fierder

Willem Winters

Hoe meitsje ik foto’s?

logo.ensafh

Yn ’e fakânsje doarmen myn tinzen nei fakânsjefoto’s. Dy fan it type: Heit by de dom fan Keulen en mem by de fontein, ensafuorthinne. Jo wolle thús sjen litte wêr’t jo taholden ha. Sokke foto’s knip ik net faak mear.

Sa wiene wy yn Mostar en Sarajevo.

Yn Mostar is de antike brêge – de Stari Most – in toeristyske topper en in symboal foar de relaasjes tusken de ferskate groepen. Yn fotoboeken, op wandbuordsjes en aansichten, oeral sjochst de Stari Most.

Yn Sarajevo seagen wy de brêge dêr’t Ferdinand fan Eastenryk deasketten waard en WO I losboarste. Minder bekend is de brêge fierderop út de wurkpleats fan Eiffel.Lês fierder

Skermer

Sosjale op- en delgong

logo.ensafh

Yn De Groene Amsterdammer fan 16 septimber 2010 seit Sadik Harchaoui, direkteur fan it ynstitút foar multykulturele fraachstikken Forum yn de fraachpetearsearje ‘It algemien belang’: ‘Foar it earst hat de middenklasse net mear fanselssprekkend it gefoel dat har bern it better krije sille as sysels. Dat is hiel wichtich. Polityk en belied gean oant no ta inkeld oer sosjale stiging, yn it ûnderwiis, op ’e arbeidsmerk, op ’e wenningmerk. Mar minsken moatte wier rekken hâlde mei sosjale delgong. En wat bart der dan? Hoe giet men dêr mei om?’

Dat brocht my as fansels in passaazje yn ’t sin út it begjin fan in ûntjouwingsroman út de njoggentjinde ieu, Der grüne Heinrich, fan de Switserske auteur Gottfried Keller (1819-1890).Lês fierder

Willem Winters

Oade oan it waskhok

logo.ensafh

Jierren lyn wienen wy op ‘e fyts yn Rouen, op ’e stedskemping. Dy wie mar lyts, mar krige in soad gasten. De kempingbaas en syn help organisearren it sa dat elk plak krige. Mar dan stiene de hearrings fan de ien sa omtrint yn ’e tinte fan de oar. De beide mannen, foar’t se op bed gyngen, makken noch in rûntsje. Wat hiene se de puzzel wer moai oplost.

Dat koene wy ynstimme, mar kaam men yn de toiletromten, dan lei dêr noch in moaie taak foar in pear wurknimmers. De dûsen wiene fet fan de sjippe, oeral swarte hierren oer de flier en de húskes wie ek wol oan te sjen dat men net de earste klant wie.… Lês fierder