Eric Hoekstra

In Fries yn Afghanistan | 6e haadstik

logo.ensafh

It hokje mei it leafdeshertsje anneks pompebledsje begûn hieltyd mear op in smidderij te lykjen. Der waard pûste en hime, en in waarme gloed sloech fan hammer en ambyld ôf. Desiderius syn tinken hie him no alhiel deljûn tusken de ljisken fan ’e frou dy’t faaks gjin frou wie. Har fleis wie like fleizich as minskefleis, en it wie as joech se de held stjit foar stjit werom. Soe dit in test foar selsbehearsking wêze, dan hie er faald, mar wie it in test foar oerjefte, dan slagge. Sokke ambiguiteiten binne te lêzen yn it boek mei twa blêden. It iene blêd is dines en it oare is fan de Oar, en dat wie de wiisheid dy’t Desiderius yn it djipst fan syn siele bestribbe, al hie er it sels net troch.… Lês fierder

Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh

De deageried

1
O libbenswekker, deageried,
dy’t ús it himelsk goud oanbiedt!
Myn hert wjukt op myn longe,
fielt nije krêft, hiele natoer
moat op dit blide moarntiidsoer
yn rom en gloarje sjonge.

2
De nacht, dy fijân fan ’e dei
fljocht foar dit each-striel-ynsicht wei
mei al syn feale skimen;
wat libbet fielt in blide fleach
by it kliuwen fan it himelseach
út de Easter-skerte en -kimen.

3
Mar wat is dit? Is it griene lân
troch it sinnefjoer as yn ’e brân
en mei in reek bedutsen?
Der is gjin fijân fan natoer, –
hja hat it ûnderierdske fjoer
oan keatlings fêst berutsen.

Lês fierder
Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh

De deageried

1
O libbenswekker, deageried,
dy’t ús it himelsk goud oanbiedt!
Myn hert wjukt op myn longe,
fielt nije krêft, hiele natoer
moat op dit blide moarntiidsoer
yn rom en gloarje sjonge.

2
De nacht, dy fijân fan ’e dei
fljocht foar dit each-striel-ynsicht wei
mei al syn feale skimen;
wat libbet fielt in blide fleach
by it kliuwen fan it himelseach
út de Easter-skerte en -kimen.

3
Mar wat is dit? Is it griene lân
troch it sinnefjoer as yn ’e brân
en mei in reek bedutsen?
Der is gjin fijân fan natoer, –
hja hat it ûnderierdske fjoer
oan keatlings fêst berutsen.

Lês fierder
Eric Hoekstra

In Fries yn Afghanistan | 6e haadstik

logo.ensafh

It hokje mei it leafdeshertsje anneks pompebledsje begûn hieltyd mear op in smidderij te lykjen. Der waard pûste en hime, en in waarme gloed sloech fan hammer en ambyld ôf. Desiderius syn tinken hie him no alhiel deljûn tusken de ljisken fan ’e frou dy’t faaks gjin frou wie. Har fleis wie like fleizich as minskefleis, en it wie as joech se de held stjit foar stjit werom. Soe dit in test foar selsbehearsking wêze, dan hie er faald, mar wie it in test foar oerjefte, dan slagge. Sokke ambiguiteiten binne te lêzen yn it boek mei twa blêden. It iene blêd is dines en it oare is fan de Oar, en dat wie de wiisheid dy’t Desiderius yn it djipst fan syn siele bestribbe, al hie er it sels net troch.… Lês fierder

Eric Hoekstra

In Fries yn Afghanistan 5.4

logo.ensafh

Desiderius rûn efkes om it hokje hinne. Op ’e efterkant wiene tekeningen makke, seach er no. Sjoch, dêrûnder in lege skelp dy’t op see dreau. Dat byld koe er as ûnderdiel fan it ferneamde skilderij fan Botticelli. Hoe hjitte dat skilderij ek al wer, ‘Maitiid’ of wie dat in oare? Mar de Venus by de skelp miste; dy lei fansels yn ’e leafdestimpel klear, ree om ’e leafde te bedriuwen mei de dappere striders foar it Hegere. Doe’t Desiderius neitocht, foel him yn dat er al hope dat se de vulva’s ferfongen alle kearen dat se brûkt waarden. Mar kom, sei er tsjin himsels, no gjin morbide tinzen.… Lês fierder

Lanette van der Leij

Echt net echt moai

logo.ensafh

Ik kom krekt by de kapper wei. En ik siet wer ris midden yn dy ‘Opschepster’-reclame, jo witte wol, fan sa’n oergesellich kant–en klear produkt. Honigswiet oanpriisd sûnder unisiteit op ’e lever.
Unisiteit, dat ha froulju by de kapper ek noait. Al prate se oer harrens sels as miene se fan wol en docht in kapster goed har bêst en lit har der wer op har allerfoardelichst útsjen. Se rabje, altyd oer in oar en ivich giet it oer itselde: Sysels yn de haadrol – en hoe’t sy krekt in bytsje better oerkomme kin as de rest. Sûnder dat te sizzen fansels.… Lês fierder

Skermer

Byldskerm

logo.ensafh

Ik sit foar myn skerm en ha it tekstferwurkingsprogramma wp12 iepene. De letterynstelling is Times New Roman, 12 punts. Dy letter, yn dy grutte, soarget foar in rêstich en dúdlik byld. Oan wjerskanten fan it wite tekstflak binne de rânen donkergriis.
Yn myn wurkkeamer is it ljocht oan, yn ’e wenkeamer dêr’t ik troch de iepen doar útsjoch op ha, brânt gjin ljocht. It is dêr skimerich, troch de ruten sjoch ik de donkergrize loft, it is goed seis oere.
Ik sko in cd yn ’e kompjûter mei ein sechtjinde- en begjin santjinde-ieuske geastlike muzyk, dy’t ik keazen ha om it prachtige sjongen en om ’e rêst dy’t der fan útgiet.… Lês fierder