Freedtemiddeis hiene de nije rekruten frij, mar se mochten net fan ’e basis. Se sieten der no al trije wike. Opfallend wie hoe bot at se troch de militêre training yn positive sin feroare wiene. Se hiene in protte persoanlike disipline opboud, se wiene sterker wurden, mar it apartste wie dat se folle yntelliginter wurden wiene. Sels figueren as Rotario of dy boer, Plijnse, dy’t oars net nei boeken taalden, koene no in boek lêze troch it inkeld mar troch te blêdzjen. It like wol as hiene se allegear in fotografysk ûnthåld krigen. Ja, sa is mar wer te sjen hoe goed as in bytsje beweging en in sûne libbenswize foar de minske is.… Lês fierder

Se stapten de barak út. Hea, dit wie Fryslân yn ’e simmer. Griene greiden leinen om it fleanfjild hinne, ljippen draaiden har rûntsjes yn ’e lucht, krûdige reek fan hynsteblommen, piipkrûd en spoekeblommen kidele de noastergatten fan stêdsminsken dy’t útlaatgassen, parfum en deo hiem wie. Yn it suden wie de stêdeboukundige grutskens fan Ljouwert te sjen, yn ’e foarm fan it gebou dat hiel Fryslân mei syn symboalyske slachskaad oerhearske, symboal fan in ûnoerwinlike driuw om de hichte yn: de Aldhei, yn ’e analfabetyske mûle fan it legere folk ek wol de Oldenhove neamd. Yn oare wei leine de doarpen Marssum, Bitgum en Stiens, mar dy waarden troch struken en rigen ile pompelieren oan it genietsjend each ûnttein.… Lês fierder