Proaza

Daam de Vries

Knoffeljende bekkens

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

De meast deprimearjende wize fan it merkbiten en benammen fan it mjitten fan muzikale glâns is wol it konkoers. Ha ris meimakke dat myn blaasmaat yn de bus in epilepsy-oanfal krigen. Dat is no net daliks de meast gaadlike opmaat nei in mei ynmoed brochte muzikale jefte mar seit tagelyk hielendal neat oer de reis en benammen net oer de wille yn de oanrin fan goed tsien wike.

Yn dy tiid wie it noch sa dat de konkurrinsje dêr wat begryp foar opbringe koe en waard yn ûnderling oerlis nei de lotting útmakke dat wy as lêste blaze koene en as it my goed heucht ek noch kampioen waarden.… Lês fierder

Tessa Blaauw, Tryntsje van der Steege, Forina van der Zee

Sjueryrapport Rink van der Velde-priis 2014

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

De Rink van der Veldepriis is yn 2003 ynsteld troch it kolleezje fan boargemaster en wethâlders fan de gemeente Smellingerlân, yn oparbeidzjen mei útjouwerij Friese Pers Boekerij te Ljouwert.

Klik hjir foar it folsleine rapport (pdf)… Lês fierder

Jelma Knol

Im grossen Schweigen

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Wylst de Twadde Wrâldoarloch nei de ein rint skriuwt Matthijs Vermeulen (deiboek-brieven) oan syn sike frou Anny. Se wenje dan yn Noard-Frankryk. De toan is sa yntym en tear dat jo dizze teksten hast net lêze doare. Anny stjert en letter sneuvelet harren soan Josquin. De oankeap fan Het enige hart, de oangripende deiboeknotysjes fan komponist Matthijs Vermeulen tusken 1 septimber 1944 en 1 septimber 1945, datearret út in perioade dat ik drok dwaande wie mei Nederlânske komponisten.

No ja, dwaande, passyf dwaande dan. Ik mei graach nei muzyk harkje en deroer lêze. It is in belangstelling dy’t boppedat gjin grinzen kin: jo fine altiten wol wer in gebiet dat nij foar jo is en dêr’t jo dan wiidweidich yn omstrune kinne.… Lês fierder

Piter Boersma

Molwrot (15)

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

feuilleton

15

Doe’t se de oare moarns wekker waarden sei Alexander: ‘De dei fan ’e boattocht.’
‘Ik tocht der ek al oan,’ sei Seleina, ‘en oan Gustave Flaubert syn roman ‘L’éducation sentimentale – Histoire d’un jeune homme’, ‘Leerschool der Liefde’ hyt it yn it Nederlânsk. Dat boek begjint mei de ôfreis fan it haadpersonaasje mei de boat fan Parys streamop nei Nogent-sur-Seine. Ik wit dat noch om’t ik it doe’t ik it boek lies op ’e kaart opsocht ha. En hy stapte doe op ’e boat eastlik fan it Ile de la Cité.’
Alexander stapte fan it bêd om de plattegrûn fan Parys te pakken.… Lês fierder

Willem Winters

Damje & Gebyt

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Nei wat omswervings is it medaljekastke wer by my. Yn in doaske dat derby heart fyn ik in skrift mei knipsels oer Damclub Heerenveen, de earsten út de Friese Koerier fan 1954: ‘M. Winters kampioen hoofdklasse’, stiet der boppe. ‘In de Dinsdagavond gehouden ontmoeting liep Peetsma in een valletje opgezet door de listige problemist Winters.’ Prachtige sin! M., dat wie Marten, myn heit.

Yn it ferslach fan de wedstriid om it Frysk kampioenskip tusken ús heit en Smit stiet: [-] ‘Of zocht Smit het gevaar in de schijf die door Winters meer als afwachtingszet werd verschoven? Een feit was echter, dat Smit een schijf offerde voor een dreiging die er niet was.… Lês fierder

Friduwih Riemersma

Polare

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

“Boekekeatling Polare is hast fallyt!” seinen ferskate minsken dy’t lykas ik graach lêze. “Hoe moat it no?” Mear as dat opnij in protte wurknimmers in útkearing oanfreegje moatte sille, koe ik dêr net op antwurdzje. De boekferkeap rint werom, dat is wier, mar at it om de ferkeap giet is it net mear as in lytsboargerlik probleem dêr’t ik my as lêzer fan literatuer net drok om meitsje kin. “Mar hoe moat it no?” frege in oanhâlder. Tsja. Ut de opkomst fan de roman, in pear ieuwen lyn, bliek de triomf fan de boergeoisy en it kapitalisme en no toant it kapitalisme wer ris syn ynstabiliteit.… Lês fierder

Piter Boersma

Molwrot (14)

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

14

Ut it Musée d’Orsay wei kuieren se by de Seine lâns it Ile de la Cité en it Ile St. Louis foarby.
Seleina wiisde him ûnderweis op it Louvre oan ’e oare kant fan de Seine, op ’e Pont Neuf, op ’e Notre Dame.
‘Hjir rinne en om my hinne sjen ha ik it no it measte ferlet fan,’ sei Alexander, ‘ik hoech hjoed net wer earne nei binnen ta.’
Oer de Pont de Sully gongen se de Seine wer oer en rûnen doe nei de Place de la Bastille ta.
Seleina wiisde him fuort op it enoarme griiswite opera-gebou mei oan ’e kant fan it plein de healrûne gevelpartij en blokeftige eleminten en in dakpartij dy’t der ek blokeftich útseach.… Lês fierder