feuilleton

9

Se ieten as neigesetsje in fanillepuddinkje begetten mei sûkelade en iis en slachreamme derby. Doe’t se it lêste hapke nei binnen wurke hie, seach Seleina Alexander fernuvere oan. Hy hie samar ynienen sein: ‘Hasto der noait oer prakkeasearre, Seleina, om mem te wurden?’
‘Hoesa?’
‘Do wiest sa’t skynt even yn dreamelân, miskien al op Peaske-eilân, mar Catrinus en ik fregen ús ôf oft wy ús foarstelle koene om as heit diel út te meitsjen fan in húshâlding?’
‘Ik ha noait de ambysje hân om mem te wurden. Fansels ha ik der wolris oan tocht. Ik soe it net kinne, tink.’… Lês fierder

Feuilleton

8

It waard in animearre jûn. It iten wie treflik. Se dronken oerdiedich.
‘Trije, trio,’ sei Seleina op ’n stuit.
‘Dat jout rêst,’ sei Alexander.
Seleina lake. Alexander ek. Catrinus wist even net hoe’t er it hie.
‘Kom op, Catrinus,’ sei Seleina, ‘net kel wurde.’
‘Ik bin it al,’ sei er.
‘Do kinst Seleina langer as ik,’ sei Alexander, ‘mar noch altyd net goed genôch, sa’t it liket.’
‘En no stil,’ sei Seleina, ‘ik bepaal wêr’t it oer giet. Dat is de hiele jûn al sa en dat bliuwt sa.’
‘Is it goed dat ik him útkloarkje oer syn libben yn Servië?’… Lês fierder

Feuilleton

7

Doe’t se sieten, sei Catrinus: ‘Ik wie even ferstuivere.’
‘Dat seach ik,’ sei Alexander, ‘mar hoesa?’
Seleina sei: ‘Hy tocht, dat hy en ik tegearre ite soene. Ik hie him net oer dy ferteld.’
‘It is no wol de fraach wat men mei dy kin,’ sei Alexander.
‘Watsto mei my kinst, bedoelst,’ sei Seleina.
‘Okee. Ik nim dan mar oan dat oaren mear mei dy kinne, dy better kenne,’ sei Alexander.
‘Do kenst har no,’ sei Catrinus.
‘Wat wolle jim no eins,’ sei Seleina, ‘mei my ite of net.’
‘En mei dy op bêd,’ sei Catrinus.
De ober brocht de kaart en frege wat se drinke woene.… Lês fierder